In kapitalen beticht Trumps ambassadeur Bill White België van Jodenhaat om onveilige besnijdenissen
In dit artikel:
De Amerikaanse ambassadeur in België, Bill White, veroorzaakte deze week diplomatieke wrijving door openlijk te eisen dat België een lopend gerechtelijk onderzoek naar mogelijke onwettige besnijdenissen in Antwerpen stopzet. White, die door president Trump in november werd benoemd en bekendstaat om zijn provocatieve hoofdletter‑tweets, stelde recent op X dat België een tegen Joden gerichte vervolging zou voeren en eiste ingrijpen van de regering — iets dat in strijd is met de fundamentele scheiding der machten omdat het gerecht onafhankelijk werkt.
Het onderzoek in Antwerpen richt zich op niet‑medische besnijdenissen van pasgeborenen. In België zijn niet‑medische besnijdenissen toegestaan, maar alleen wanneer ze door een arts worden uitgevoerd; in de orthodox‑joodse gemeenschap worden de rituele besnijdingen doorgaans door mohels gedaan die een korte opleiding volgen. Dat is de aanleiding voor de klacht en het daaropvolgende gerechtelijk onderzoek.
De Belgische regering reageerde scherp: minister van Buitenlandse Zaken Maxime Prévot liet de ambassadeur op het ministerie ontbieden en noemde de aantijgingen over antisemitisme onjuist en onaanvaardbaar. Ook ontving White kritiek van andere politici; gezondheidsminister Frank Vandenbroucke werd door White persoonlijk beledigd, wat aanvullend stof deed opwaaien. Vandenbroucke zelf sprak volgens VRT van een ideologische aanval van de VS op het Europese samenlevingsmodel en de gezondheidszorg.
White is geen klassieke carrière‑diplomaat maar een politieke donor met een kleurrijke achtergrond: hij steunde eerder zowel Democratische als Republikeinse kandidaten, trouwde in 2011 en organiseerde een uitbundig huwelijksfeest dat veel publiciteit trok. Hij stond eerder in verband met een pensioenschandaal waarvoor hij een schikking van één miljoen dollar trof, leidde later een consultancy en verdiende aan een energiedrank. Kritiek op zijn stijl is breed: hij benadrukt zijn eigen prestaties nadrukkelijk en heeft zich eerder al online geprofileerd door tweets van controversiële figuren te delen en juridische grenzen te lijken opzoeken met oproepen aan zakenlieden om te doneren voor patriottische evenementen in Brussel.
Politicoloog Dave Sinardet (VUB) noemde Whites optreden ongezien: eerdere politieke ambassadeurs waren wel donateurs maar lieten zich bijsturen door adviseurs en hielden zich doorgaans afzijdig van binnenlandse gerechtelijke kwesties. Ook binnen België wordt onderzocht of prominente figuren uit de Antwerpse joodse gemeenschap, zoals parlementslid Michael Freilich (N‑VA), in Washington hebben gelobbyd om druk uit te oefenen; Freilich ontkent inmenging.
Seksuoloog en parlementslid Goedele Liekens, die al jaren strijdt tegen onveilige jongensbesnijdenissen, is een van de aanmelders van de klacht die het onderzoek in gang zette. Zij wil dat alleen artsen nog mogen besnijden en benadrukt dat zij de religieuze vrijheid respecteert, maar zich verzet tegen ingrepen bij pasgeborenen die zichzelf daar niet voor kunnen uitspreken. Liekens zegt tevens dat het taboe rond de praktijk en beschuldigingen van antisemitisme onderzoeksinspanningen eerder hebben belemmerd; de aandacht van White maakt volgens haar dat er nu wel voortgang wordt geboekt.
Na zijn oproep weigerde White zijn uitspraken terug te nemen en zei hij zich niet beschouwd te voelen als officieel ontboden. De zaak heeft de betrekkingen tussen Washington en Brussel tijdelijk doen verslechteren en legt spanningen bloot tussen religieuze traditie, medische regelgeving en diplomatieke grenzen.