In Jakarta lukt het moeder en dochter eindelijk dieper contact te krijgen

In dit artikel:

In Mama’ku – Van Jakarta tot de Molukken volgen we danseres Cheroney Pelupessy en haar moeder Laura tijdens een persoonlijke reis naar plekken in Indonesië en de Molukken waar de familie vandaan komt. Regisseur Sven Peetoom, zelf met Indische roots en maker van eerdere documentaires over het koloniale verleden (Indisch zwijgen, 2022; Tussen wal en schip, 2024), filmde het traject intiem: van haperende gesprekken in Nederland tot langzaamaan gedeelde herinneringen in Jakarta.

Het vertrekpunt is het doorbreken van intergenerationeel trauma en het zwijgen rond migratie en koloniale ervaringen. Cheroney zegt in de voice-over: “Het probleem tussen mij en mijn moeder is dat we nooit aan elkaars verwachtingen kunnen voldoen,” en die gevoeligheid bepaalt veel van de vroege scenes. Terwijl Laura locaties uit haar jeugd bezoekt en verhalen loskomen, ontstaan er momenten van confrontatie maar ook van herkenning. Juist de stille scènes tonen hoe liefde en verwantschap weer zichtbaar worden; de muur tussen moeder en dochter brokkelt af en er tekent zich catharsis af.

Visueel koppelt Peetoom familiefilmbeelden aan krachtige dansimpressies: Cheroney danst in felgroene junglebeelden en voert een intieme duet uit met de Javaanse danseres Elly Lutan. Die combinatie van persoonlijke geschiedenis en choreografie maakt de film zowel ontroerend als beeldend sterk. Mama’ku wordt uitgebracht met de voorfilm Sudah (Aldo Agaatsz).