In het restaurant van indoorgolfbaan Club Birdies staan golf- en Vuittontassen door elkaar, maar het eten is niet op niveau (5,5)
In dit artikel:
Mara Grimm bezocht Club Birdies in Amsterdam-Zuid — de grootste indoorgolfbaan van de Benelux met een groot restaurant en bar- en terrastak — om te proeven of de culinaire ambitie van eigenaar Ruben Ramspeck overeenkomt met de uitbundige aankleding. Ramspeck, afkomstig uit de horeca en een wijnfamilie, heeft veel geïnvesteerd: een industrieel interieur in een oude fietsfabriek, een open keuken met vuurplaat, een skybox als wijnkamer en drie rijpingskasten en een hogekwaliteits Berkel-snijmachine op het zicht. De wijnkaart is degelijk, met onder meer een eigen grüner veltliner en klassieke Bourgognes en Champagnes.
Het menu deelt zich op in snacks, small plates en big plates en legt de nadruk op stevige vleesgerechten. In de praktijk blijkt de uitvoering echter ongelijkmatig. De krokante dumplings (Baambrugs varken en inktvis) scoren op vulling, maar liggen in een vettige, vlakke saus waardoor het deeg zijn krokantheid verliest. De geelvintonijn als voorgerecht oogt verzorgd maar smaakt te zoet en vlak door een meloen-passion-saus die zout en zuren mist; de geplaatste jalapeño ontbreekt door verwijderde zaadlijsten.
Bij de hoofdgerechten zijn er lichtpuntjes maar ook teleurstellende keuzes: de gevlinderde zeebaars is uitstekend geroosterd — sappig met knapperig huidje — maar wordt onfortuinlijk ondergebracht in een middelmatige beurre blanc die het visgerecht niet versterkt. De dry-aged ribeye van Gasconne-rund komt deels te gaar uit de keuken en verdrinkt in een waterige jus die niet aan het vlees plakt. Ook de friet arriveert met een zoete mayonaise, wat bijdraagt aan de culinaire mismatch.
Positieve noten: een Côtes du Rhône van Reveirolles vond Grimm plezierig en het bijgerecht van radicchio met pecorino was smakelijk, al noemt ze €16 voor een side salad aan de hoge kant. De desserts vallen tegen: een te stevige panna cotta en madeleines met vanille-ijs worden overschaduwd door een overdosis kruim, waardoor de zoete afsluiter teleurstelt.
Tot slot was de service druk en traag rond de rekening, die ruim boven de €300 uitkwam, wat de algemene teleurstelling versterkte. Conclusie: Club Birdies is op papier een indrukwekkend en ambitieus horecaconcept dat golfliefhebbers en eters samenbrengt, maar in de keuken schiet de balans tussen techniek, sauzen en smaak nog tekort voor de gehanteerde prijsstelling.