In het geestige generatieportret 'On a String' rommelt altviolist Isabel zich een weg door gebroken dromen

In dit artikel:

In haar speelfilmdebuut volgt Isabel Hagen een jonge altvioliste uit New York die na haar opleiding aan Juilliard moeite heeft om een bestaan in de muziek op te bouwen. Isabel speelt met haar strijkkwartet op uiteenlopende gelegenheden, van huwelijken en begrafenissen tot feestjes waar nauwelijks iemand luistert. De optredens leveren vooral ongemakkelijke situaties en weinig zekerheid op.

Ook privé raakt Isabel het spoor bijster. Ze beëindigt haar relatie en zoekt opnieuw contact met een aantrekkelijke ex, zonder dat duidelijk is of ze daar liefde, seks of bevestiging vindt. Een mogelijke aanstelling bij het New York Philharmonic dwingt haar bovendien na te denken over haar ambities: verlangt ze werkelijk naar een prestigieuze orkestcarrière?

Hagen baseerde de film deels op haar eigen teleurstellende jaren na Juilliard. Eerder verwerkte ze die ervaringen in stand-upcomedy en een online sketchreeks. Voor het scenario van deze film kreeg ze op het Tribeca Film Festival een prijs. Als regisseur, schrijver en hoofdrolspeler geeft ze Isabel een vermoeide, ironische uitstraling die past bij een generatie die zich achter humor verschuilt. Die afstand werkt niet altijd in de emotionele scènes, maar sluit wel aan bij de zelfgerichte leefwereld die de film onderzoekt.

De livemuziek wordt door echte musici uitgevoerd en vormt daardoor een opvallend eerlijk tegenwicht voor Isabels onzekerheid. Vooral het warme slot suggereert dat een oprechter en vrijer leven mogelijk is, al botst die hoop bewust met de ironische toon van de rest van de film.