In grot, op het strand of kerkhof: wat zijn de meest bijzondere trouwlocaties in Vlaanderen? 

In dit artikel:

Vlaamse en Brusselse gemeenten laten koppels steeds vaker buiten het gemeentehuis in het huwelijksbootje stappen. Dat blijkt uit een enquête van VRT NWS onder alle 304 gemeenten in Vlaanderen en Brussel; alle gemeenten beantwoordden een online vragenlijst over kosten, bijzondere locaties en aantallen burgerlijke huwelijken. Tien koppels vertellen waarom zij voor zo’n atypische plek kozen.

Persoonlijke band en sfeer spelen vaak de hoofdrol. Dorien Mariën en Peter Alexander trouwden drie jaar geleden in het kasteeldomein De Renesse in Oostmalle omdat het gemeentehuis te klein voelde en Dorien als kind al rond het kasteel speelde — voor hen was het een sprookjesplek. Bob Mesens koos de Maagdentoren omdat die deel uitmaakt van zijn jeugd en de dag extra speciaal werd dankzij de harmonie die opwachtte.

Natuurlijke en rustige locaties trekken koppels die een openluchtceremonie willen. Karsten Pauwels en Laura Dobbelaere kozen de Palingbelevingsplek in Sint‑Laureins vanwege het water en de bomen; Ria Van Tichelen en Guy Peters besloten na 35 jaar samenleven op de Vlooybergtoren te trouwen omdat ze “buitenmensen” zijn en het gevoel anders is dan in het gemeentehuis. Anse De Landsheer en Thibaut Dedrie lieten zich verleiden door het strand van Koksijde — praktisch en betaalbaar vergeleken met een buitenlandse huwelijksreis.

Sommige plaatsen hebben een sterke (herinnerings)waarde: Filip Clincke en Cindy Fournon trouwden in de Liberation Garden vlakbij Britse en Belgische militaire begraafplaatsen omdat ze erg in WOI en WOII geïnteresseerd zijn en zelf banden hebben met het kerkhof. Andere paren kozen voor het spectaculaire of unieke: Karen Bruggen en Kevin Noelmans lieten elkaar het jawoord geven in de grotten van Kanne, waar de stilte en entourage indruk maakten; Helga De Vocht en Dirk Vermeylen trouwden twee jaar geleden op het zeilschip Mercator in Oostende, met uitzicht over de haven. Tim De Jaeger en Maura Van Haute kozen de ridderzaal van het Gravensteen — ondanks de zware geschiedenis van het gebouw vonden ze het positief en onvergetelijk.

Praktische zaken spelen mee: grotere aantallen genodigden die niet in het gemeentehuis passen, de mogelijkheid om achteraf te recepties te houden, en soms een meerprijs voor de bijzondere locatie. In Kortrijk betaalde een koppel extra voor trouwen aan de verlaagde Leieboorden, maar kreeg als aandenken een tafellaken met de Broeltorens.

De voorbeelden illustreren een bredere trend: koppels willen ceremonies die aansluiten bij hun verhaal, herinneringen of esthetische voorkeuren, en gemeenten spelen daar steeds vaker op in door officiële huwelijken op uiteenlopende, soms iconische plekken toe te staan.