In Gouda vinden Venezolanen: alles is beter dan president Maduro, óók Donald Trump

In dit artikel:

In een klein nieuwbouwhuisje vlakbij station Gouda Goverwelle zitten ongeveer twintig Venezolanen dicht opeengepakt rond een televisie met Spaanse nasynchronisatie terwijl ze de live-toespraak van Donald Trump volgen waarin hij zegt dat Nicolás Maduro in de Verenigde Staten berecht zal worden. De sfeer is geladen: er klinkt spontaan applaus, maar onder het enthousiasme ligt ook veel terughoudendheid en angst voor wat komen gaat.

De bijeenkomst is georganiseerd door David Cáceres Martínez, woordvoerder van de Stichting Venezolaanse Vluchtelingen in Nederland en actief in het informele netwerk Comando Con Venezuela. Martínez woont in een asielzoekerscentrum in Harderwijk, werkt in een glasfabriek en besteedt veel tijd aan het organiseren van sociale media-activiteiten voor de oppositie in Nederland. Hij heeft korte tijd voor de toespraak nog contact gehad met leiders in Venezuela en benadrukt dat de komende fase een zorgvuldige overgang naar democratie moet worden. Daarom is hem opgedragen de viering niet te luidruchtig te maken.

Gastvrouw Tanya de la Villa, die vier jaar geleden naar Nederland vluchtte en in Gouda woont, is politiek actief voor de oppositie. Voor haar overheerst de opluchting dat het regime in Caracas eindelijk is gevallen, al blijft ze bezorgd om familie en vrienden in Maracay. Andere aanwezigen hebben eveneens uiteenlopende achtergronden: sommige zijn gevangengezet vanwege politieke activiteiten, anderen vluchtten omdat ze weigerden voor het regime te werken. Die persoonlijke geschiedenis kleurt hun reacties en verwachtingen.

Tijdens het samenkomen geeft Martínez in het Spaans een soort hoorcollege over verzetsgeschiedenis en vergelijkt het moment met D-Day: het begin van een ommekeer waarvan de uitkomst en duur onzeker zijn. De aanwezigen wisselen hoop en vrees; Ruth Martinez uit Zutphen, aangesloten bij de liberale partij Vente Venezuela, noemt de val van Maduro onwerkelijk en benadrukt dat de enorme Venezolaanse diaspora — naar schatting zo’n acht miljoen mensen — nu een rol moet spelen om het land terug te winnen. Tegelijkertijd maakt het idee dat de toekomst van Venezuela nu mede afhangt van politiek ingrijpen van de Verenigde Staten hen onrustig.

Het tafereel in Gouda is alledaags en symbolisch tegelijk: buiten sneeuw en fietsen, binnen een kerstboom omringd door geel-blauw-rode vlaggen, kinderen die koekjes pakken en mensen die filmpjes van straatgeweld in Caracas laten zien. Voor velen geldt dat terugkeer naar Venezuela niet op korte termijn realistisch is; in plaats daarvan willen ze vanuit Nederland bijdragen aan de wederopbouw en politieke hervorming van hun thuisland. De bijeenkomst illustreert hoe de Venezolaanse oppositie in het buitenland zowel hoop als praktische organisatiemogelijkheden zoekt terwijl de situatie in Venezuela ongewis blijft.