In gesprek over afgehaakte kinderen, herleving en niesbuien op de kansel: deze week vond de Leicesterconferentie voor predikanten plaats

In dit artikel:

In Yarnfield verzamelen jaarlijks predikanten en evangelisten voor de zogenaamde Leicesterconferentie, een meerdaags trefpunt georganiseerd door de calvinistische uitgeverij The Banner of Truth. Dit jaar staat de conferentie in het teken van „opwekking”, een thema waar oprichter Iain Murray veel over publiceerde. Ongeveer driehonderd stemmen vullen de zaal en het programma bestaat uit elf lezingen, afgewisseld met metgezongen hymnes en Schotse psalmen.

Sprekers zoals Dan Peters beginnen met bijbelse voorbeelden van medeleven, terwijl anderen – onder wie Peter Harrison en Brian Edwards – zowel de last van Gods wet als de noodzaak van geestelijke volwassenheid belichten. Tijdens toespraken blijkt regelmatig emotie: voorbeelden van onverwachte uitdelingen van de Geest en persoonlijke getuigenissen roepen haperende stemmen op. De conferentie wil voorgangers voeden onder de prediking van het Woord en onderlinge banden versterken.

Naast theologie is er ruimte voor praktische zaken en gezelligheid. Rawlinson, algemeen directeur van Banner, leidt nieuwkomers rond in de boekenkamer vol puriteinse en presbyteriaanse klassiekers. In pauzes ontstaan gesprekken over hartelijke zorgen: van afvallige kinderen tot kuchen op de kansel, en over hoop op Gods soevereiniteit — tegelijk is er discussie over hoe zichtbaar eventuele „quiet revival” in eigen kerken is. Lichte momenten en onderlinge plagerijen brengen humor in het programma; broederlijke verbondenheid blijkt uit gezamenlijke gebeden en de traditionele groepsfoto van de Nederlandse delegatie.

Internationale perspectieven komen aan bod in „Global Updates”: een predikant uit Slovenië illustreert met zijn verhaal hoe klein gereformeerde gemeenschappen elders zijn en hoeveel betekenis de conferentie heeft voor wie daar oorspronkelijk geen stevige theologische wortels vond. Aan het slot moedigen sprekers elkaar aan: eenvoudige prediking, door Gods Geest gezegend, kan leven in gemeenten brengen. De bijeenkomst combineert kritiek en troost, studie en kameraadschap — met een duidelijke focus op wederopwekking binnen de gereformeerde traditie.