In expositie 'Marilyn' in Forum Groningen wordt haar leven nog eens dunnetjes overgedaan. Maar het is de moeite waard om te bekijken | Kunst kijken met Eric Bos

In dit artikel:

Marilyn Monroe (geboren Norma Jeane Baker) blijft een wereldwijd symbool en verdienmodel in reclame, mode, cosmetica en kunst. Deze maand zou ze honderd zijn geworden; ze overleed echter op 4 augustus 1962 op 36‑jarige leeftijd aan een overdosis barbituraten, waarna mythes en complottheorieën rond haar leven en dood alleen maar toenamen.

In Forum Groningen is momenteel de overzichtstentoonstelling Marilyn te zien (collectie van Ted Stampfer uit Mainz), een ruime en verzorgd opgezette presentatie die tot en met 25 oktober loopt. Bezoekers krijgen een keur van bekende relikwieën voorgeschoteld: lippenstift, een trouwring, plakwimpers, jurken uit privé‑ en filmarchieven, baby‑ en schoolfoto’s, haar handschrift en fragmenten uit populaire films als Some Like It Hot, Gentlemen Prefer Blondes, Niagara en The Seven Year Itch — inclusief de beroemde scène met de opwaaiende witte jurk.

De expo vertelt weinig nieuws; het benadrukt vooral hoeveel tastbare resten van het merk “MM” bewaard zijn gebleven en hoe vaak die beelden opnieuw worden geconsumeerd. Tegelijkertijd schetst de presentatie de andere kant van het verhaal: Monroe als product van de filmindustrie en van mannen die haar imago vormgaven. Haar contract bij 20th Century Fox bijvoorbeeld leverde haar vastgestelde fees op, terwijl de films miljarden binnenbrachten. De tentoonstelling roept ook vragen op over voyeurisme en het onvermogen om de echte Norma Jeane volledig te doorgronden — een mens die zowel onweerstaanbaar als kwetsbaar was. Zoals zij zelf bemerkte: “Vrouwen moeten me niet.” Uiteindelijk laat de show zien hoezeer Monroe door de publieke blik is geconstrueerd en gecommercialiseerd; wie de ware vrouw achter het icoon was, blijft ongrijpbaar.