In 'Exit 8' raak je als kijker net zo gedesoriënteerd als de man die steeds in dezelfde metropassage terechtkomt

In dit artikel:

De Japanse cineast Genki Kawamura levert een intrigerende horrorfilm af waarin het hoofdpersonage voortdurend vastloopt in een metrostation van Tokio: telkens belandt hij in exact dezelfde gang. De film zet die herhaling als centraal motief in — een ruimte die zowel fysiek labyrint als psychologisch spiegel lijkt te zijn — en dwingt de kijker te vragen wat die plek de protagonist probeert duidelijk te maken. De Volkskrant-recensent, die schrijft met speciale aandacht voor filmmuziek en horror, leest de herhalende corridor als drager van ambiguïteit: is het bovennatuurlijk of een uiting van schuld, herinnering of innerlijk verval? Visueel en auditief zet de film in op sfeerschepping en beklemming, waarbij de metro als symbool voor stedelijke anonimiteit en isolatie fungeert. Daarmee presenteert Kawamura geen eenvoudige schrikfilm maar een meerlaagse parabel over verdwalen — in de stad, in het hoofd, of in onopgeloste emoties.