In Europa regeert de methode-Schoof nog altijd, dankzij de christen-democraten

In dit artikel:

De Europese Volkspartij (EVP) schuift volgens de auteur in het Europees Parlement steeds verder op richting radicaal rechts. Waar samenwerking met uiterst rechts aanvankelijk vooral als onderhandelingstactiek werd gebruikt, is inmiddels een alternatieve coalitie ontstaan die geregeld de snelste weg naar een meerderheid vormt.

De auteur noemt als voorbeelden het afzwakken van Europese regels voor duurzaamheidsrapportage met steun van extreemrechts en het omzeilen van centrumrechtse onderhandelaars bij plannen om asielzoekers terug te sturen. Daarmee doorbreekt de EVP volgens hem steeds vaker het cordon sanitaire.

Ook de aanvallen op groene ngo’s zouden volgens de auteur aantonen hoe ver de christen-democraten het rechtspopulistische frame overnemen. Beschuldigingen over geheime EU-financiering en een door milieuorganisaties aangestuurde ‘deep state’ bleken niet met bewijs te onderbouwen. Toch wordt het onderzoek uitgebreid naar organisaties die zich met migratie bezighouden, waarbij politieke onwenselijkheid belangrijker lijkt te worden gevonden dan illegaliteit.

Als waarschuwing verwijst de auteur naar de Amerikaanse senator Joseph McCarthy. Traditioneel rechts greep pas in toen zijn anticommunistische campagne ook het leger beschadigde; daarna stortte zijn reputatie snel in. Volgens de auteur toont dit dat rechts extremisme niet vanzelf verdwijnt: gematigd rechts moet er openlijk afstand van nemen.

Daarom roept hij de EVP en partijleider Manfred Weber op de samenwerking met radicaal rechts te beëindigen. Hij ziet het Nederlandse CDA, dat opnieuw het behoudsgezinde politieke midden zoekt, als een hoopgevend voorbeeld. Ook in Europa kan de afbraakpolitiek volgens hem pas stoppen wanneer christen-democraten duidelijk zeggen dat het genoeg is.