In Duitsland wordt zelfs over een eigen atoombom gesproken

In dit artikel:

Duitsland bereidt zich voor op de heropbouw van het grootste conventionele leger in Europa, onder leiding van bondskanselier Friedrich Merz. Recent bezocht Merz Litouwen, waar sinds twee jaar door de Bundeswehr een nieuwe kazerne wordt gebouwd en waar tegen 2027 een pantserbrigade van 5000 soldaten zal worden gestationeerd, dichtbij de Russische grens. Dit symboliseert een historische omslag in het Duitse defensiebeleid, waarbij defensie-uitgaven aanzienlijk blijvend omhoog gaan, met het doel om 3,5 procent van het bbp te besteden aan defensie en 1,5 procent aan militaire infrastructuur tegen 2032, wat neerkomt op zo’n 150 miljard euro per jaar. Ter vergelijking: Rusland besteedt jaarlijks zo'n 140 miljard euro aan defensie.

Ondanks deze ambitieuze plannen kampt de Bundeswehr op korte termijn met een tekort van 20.000 soldaten en achterstallig materieel, waardoor de rekrutering moeizaam verloopt en de discussie over herinvoering van de dienstplicht op gang is gekomen. De huidige militaire inzet in Litouwen is vooral politiek en symbolisch van aard, maar benadrukt Duitsland’s toewijding aan de verdediging van de Baltische staten, die militair gezien kwetsbaar zijn door de strategisch belangrijke Suwałki-corridor.

Binnen Duitsland bestaat verdeeldheid over de herbewapening. Critici vragen zich af waarom Duitsland zoveel meer moet investeren dan de totale Russische defensie-uitgaven, terwijl Europese landen gezamenlijk al fors bijdragen aan de defensie. Toch ziet Merz brede steun, ook binnen zijn coalitiepartner SPD, waar defensieminister Boris Pistorius nu een populaire figuur is.

Bovendien wordt er voorzichtig gesproken over de mogelijkheid dat Duitsland zelf kernwapens ontwikkelt, uit angst dat de Amerikaanse nucleaire bescherming in Europa afneemt. Deskundigen stellen dat Duitsland voldoende technische kennis en verrijkt uranium bezit om snel vijftien atoombommen te maken. Dit onderwerp was decennialang taboe sinds de Duitse hereniging, maar weerspiegelt hoe ingrijpend het veiligheidsbeeld en de politieke sfeer in Duitsland zijn veranderd.