In deze warmbloedige musical van Alex Klaasen wisselen de slappe lach en de brok in de keel elkaar naadloos af

In dit artikel:

Acteur, zanger en theatermaker Alex Klaasen schreef en speelt in Stoornis of my life, zijn eerste avondvullende musical waaraan hij anderhalf jaar werkte met componist-regisseur Peter van de Witte. Centraal staat Jasper, een innemende 49‑jarige man met een autismespectrumstoornis die zich aan de hand van zijn grote liefde voor musicals houvast verschaft: elk voorval in zijn leven beschouwt hij als een scène in een verhaal dat keurig naar een uitbundig happy end geleid moet worden.

Die keuze levert veel geestige meta-grappen op, maar functioneert vooral als scherp instrument: door de conventies van musicals expliciet te maken, toont Klaasen hoe het echte leven zich juist niet aan die voorspelbare wetten conformeert. De voorstelling balanceert vlot tussen slappe lach en ontroering. Hoogtepunten zijn de beschermende maar controlerende moeder (Sylvia Poorta), die de autonomie van haar zoon ondermijnt, en de aangrijpende solo van huisgenote Mo (Iris Bakker). Jaspers broer Willem — gespeeld door Jim Bakkum of Soy Kroon — wil hem wel laten groeien, maar dringt zo sterk aan dat hij het tegenovergestelde bereikt; zijn ogenschijnlijke perfectie blijkt ook knap geconstrueerd.

Klaasen gebruikt humor en beeldrijke scènes om te laten zien dat de normen waarlangs levens geordend worden, voor mensen met ASS maar ook voor iedereen knellen. Met deze warme, eigenzinnige musical pleit hij voor andere verhalen: minder veroordelend, meer ruimte voor verschil, en een viering van ieders uniciteit.