In de tropische zomer van 1976 werd dit pierenbadje gesloten, omdat 9 kinderen in het ziekenhuis waren opgenomen

In dit artikel:

Amsterdam kreeg eind juni 1976 te maken met een uitzonderlijk hete periode, en dat was merkbaar in de hele stad. Bewoners zochten ’s avonds laat nog verkoeling op balkons en in tuinen, terwijl de politie juist veel meldingen kreeg van burenoverlast. Tegelijkertijd bleef het op straat relatief rustig: er waren opvallend minder vechtpartijen dan normaal.

De aanhoudende droogte trof ook het stadsgroen. Jonge iepen op de Dam, ooit door Sinterklaas geplant, moesten door de brandweer extra water krijgen. Nog zorgelijker was de tijdelijke sluiting van het kinderbadje aan de Gibraltarstraat in Bos en Lommer, nadat daar een dysenterie-uitbraak was vastgesteld. Negen besmette kinderen belandden in het ziekenhuis.

Dat Gibraltarbadje is een bijzonder voorbeeld van naoorlogse Amsterdamse stadsplanning. De plek was oorspronkelijk bedoeld voor scholen, maar door de Duitse bezetting liep die bouw vertraging op. Het ontwerp kwam van Jakoba Mulder, de eerste vrouwelijke architect en later hoofdontwerper binnen de Amsterdamse dienst Stadsontwikkeling. Zij werkte vaak samen met Aldo van Eyck, maar hier deed ze dat met Cornelis Keesman. Het badje, geopend in 1952, viel op door zijn asymmetrische vormgeving en het bronzen fonteinbeeld van een vrouw met kruik; de kleurrijke kunststof dieren zijn later toegevoegd.