In de jaren 70 was de Grote Bickersstraat een ramp om in te wonen. Wat deed de gemeente? Alleen de gevels aanpakken

In dit artikel:

Bewoners van 33 woningen aan de Grote Bickersstraat op het Amsterdamse Bickerseiland klaagden in februari 1976 dat de gemeente hun huizen cosmetisch wilde opknappen, terwijl de echte problemen veel ernstiger waren. Volgens de bewoners waren de vloeren rot, was het vochtig en stonden toiletten nog gewoon in de keuken; zij wilden daarom een ingrijpende renovatie of het liefst snel verhuizen.

De gemeente koos dat voorjaar echter vooral voor herstel van de gevels, tot frustratie van de bewoners. Achter die beperkte aanpak zat een al langer spelende situatie: elf jaar eerder had de gemeente afspraken gemaakt met ijzerhandel Vlietjonge, die de panden wilde slopen voor uitbreiding van het bedrijf. Omdat het onderhoud jarenlang was verwaarloosd, waren de woningen inmiddels sterk verkrot geraakt.

De bewoners zeiden dat veel van hen eigenlijk weg wilden, maar dat de strijd rondom sloop en kraken hen klem zette. In de buurt waren actievoerders en krakers tegen sloop, waardoor een oplossing voor de bewoners uitbleef. Het conflict draaide daarmee niet alleen om slechte huisvesting, maar ook om botsende belangen tussen bewoners, gemeente, bedrijf en actiecomités.