In de Jaarbeurs ontving God eer en dankb're lofgezangen

In dit artikel:

Tijdens een massale samenzangavond met Sefa Vlaarkamp in de Jaarbeurs in Utrecht zong de niet-gelovige Myrthe Robijns, bekend als Ruby Mus, de Hebreeuwse woorden van Psalm 8. Duizenden aanwezigen vielen haar daarna zingend bij. Dat riep de vraag op of iemand zonder geloof heilige psalmteksten wel oprecht en passend kan zingen. Ook de keuze voor „Amazing Grace” door niet-gelovigen kan vanuit die gedachte ongemakkelijk lijken.

De auteur plaatst die vragen in een tijd waarin authenticiteit zwaar weegt en mensen vooral waarde hechten aan wat zichtbaar uit het persoonlijke hart komt. Tegelijk wijst hij erop dat geloof en zang in eerdere perioden binnen de kerk vaak meer een gezamenlijk dan een individueel karakter hadden. Mensen zongen niet altijd vanuit een persoonlijke geloofservaring, maar konden door het zingen wel in dat geloof worden meegenomen. Dat zou volgens hem ook buiten de kerk kunnen gebeuren.

De schrijver houdt gelovigen bovendien een spiegel voor: ook zij zingen geregeld met hun lippen terwijl hun gedachten of hart elders zijn. Jezus’ waarschuwing dat mensen God met hun mond eren terwijl hun hart ver van Hem blijft, geldt dus niet alleen voor buitenstaanders. Daarom pleit de auteur voor bescheidenheid en terughoudendheid in het beoordelen van zangers, zangeressen en muzikanten. Voor hem werd de Utrechtse avond uiteindelijk een letterlijke vervulling van Psalm 22: God ontving er aanbidding en lof. De witte duiven boven de Jaarbeurs vormden na afloop een symbolisch slotbeeld.