In 2006 beloofd, nooit betaald: rechter houdt ex-man na twintig jaar toch aan €120.775 voor het pensioen van zijn ex

In dit artikel:

Een vrouw die in 2006 scheidde, kan haar ex-man nog steeds houden aan een pensioenafspraak uit hun echtscheidingsconvenant. Hij zou zich binnen vijf jaar inspannen om €120.775 bij een verzekeraar te laten storten. In ruil daarvoor deed zij afstand van haar aandeel in het pensioen dat hij tijdens hun huwelijk in zijn eigen bv had opgebouwd.

De vrouw vroeg in 2010 om de storting. Hoewel de accountant in 2011 liet weten dat betaling niet mogelijk was, stelde de advocaat van de man dat het bedrag zo snel mogelijk zou komen. Daarna gebeurde niets. Toen de vrouw in 2023 opnieuw aandrong, zei de man dat er geen mogelijkheden waren. Hij voerde aan dat hij alleen een inspanningsverplichting had en dat zijn bv het geld niet kon missen.

De rechtbank Gelderland oordeelt in een tussenvonnis van 2 september, dat op 29 september werd gepubliceerd, dat inderdaad sprake was van een inspanningsverplichting. De man heeft volgens de rechtbank echter onvoldoende aangetoond dat hij het bedrag in de afgesproken periode niet kon betalen. Hij had zijn bv bijvoorbeeld kunnen financieren en kocht na de scheiding nog een woning.

Ook het beroep op verjaring slaagt niet. Omdat het convenant onderdeel werd van de echtscheidingsbeschikking, geldt voor deze afspraak een verjaringstermijn van twintig jaar in plaats van de gebruikelijke vijf jaar. Dat de vrouw lange tijd niets ondernam, betekent niet dat zij haar recht heeft verspeeld. De man hoeft wel niet meer te betalen dan de afgesproken €120.775.

De vrouw kan daarnaast vergoeding vragen voor gemist rendement, maar daarvoor geldt wel een termijn van vijf jaar. Alleen schade vanaf november 2018 komt in aanmerking. Zij moet uiterlijk 14 oktober een verzekeringsofferte indienen. Daarna bepaalt de rechtbank hoeveel pensioen de storting nu kan opleveren en of de man het verschil als schade moet vergoeden. Het geld gaat rechtstreeks naar een verzekeraar, zodat alsnog een pensioenvoorziening ontstaat.

Over pensioen dat de man bij PFZW opbouwde, is niets afwijkends afgesproken. Daarop behoudt de vrouw haar wettelijke recht. De zaak onderstreept het belang van een concreet bedrag, een uiterste datum en duidelijke uitvoeringsafspraken in een echtscheidingsconvenant.