"Ik wil degene die dit besloten heeft in de ogen aankijken"
In dit artikel:
Op 24 september 2024 werden Johan Reuver (63) en Angela Kamphuis (60) uit Geesteren vroeg in de ochtend gewelddadig uit bed gehaald tijdens een DSI-inval: zwaarbewapende, gemaskerde agenten braken de voordeur open, trokken Reuver aan zijn haar, sloegen hem en trokken een zak over zijn hoofd. Het echtpaar, al 45 jaar samen en in de volksmond actief binnen de lokale beweging Sapientes ab Oriente, werd verdacht van deelname aan een terroristische organisatie (art. 140a Sr) en belandde respectievelijk vier en 2,5 maand in voorlopige hechtenis. Volgens het openbaar ministerie hing er een verband met de soevereinenbeweging Common Law en bestempelde de NCTV hen als “anti-institutionelen”.
Eind november 2025 sprak de rechter Reuver en Kamphuis volledig vrij van die terrorismebeschuldigingen: het OM kon de verdenking niet hardmaken. Reuver kreeg alleen een kleine taakstraf voor het bezit van oud vuurwerk dat al jaren in zijn schuur lag; deze lichte straf stond los van de maandenlange voorarrestperiode die het echtpaar had uitgezeten. Reuver en Kamphuis benadrukken dat het voorarrest op zichzelf al als gevangenisstraf werkte: verlies van vrijheid, financiële schade aan hun bedrijven, gemiste familiecontacten en langdurige psychische klachten zoals nachtmerries en herbelevingen.
Het paar legt uit dat Sapientes ab Oriente geen gewelddadige cel is, maar een lokale beweging die zich inzet voor kleinschaligheid, gemeenschapszin en autonomie, volgens regionale Noaberschapstradities. Reuver — actief als bomensnoeier, sportschutter en bekend van protesten — wijst erop dat hobby’s, kritische opstelling of protestdeelname niet automatisch gelijkstaan aan bereidheid tot geweld. Hij stelt dat zijn activisme hem wellicht in het vizier van justitie bracht en dat selectieve interpretatie van communicatie (zoals het scannen op het woord “bom”, waaruit in context “bom-en” bleek te komen) tot verdachtmaking leidde.
De inval had blijvende gevolgen: het huis voelt niet meer veilig, de financiële schade door stilgevallen ondernemingen en reputatieverlies loopt volgens hen in de miljoenen, en de mentale impact is groot. In plaats van te berusten, eisen Reuver en Kamphuis nu duidelijkheid en verantwoording. Ze vragen inzage in de mandaatketen — wie precies toestemming gaf voor de operatie — en gebruiken Woo-verzoeken en andere juridische middelen om te achterhalen welke functionaris besliste. Ze benadrukken dat het hen niet om wraak gaat, maar om verantwoordelijkheid vast te stellen; volgens hen probeert het systeem hun verzoeken te traineren.
Het echtpaar ziet hun zaak niet als losstaand. Ook Bram en Marieke uit Ommen werden vorig jaar door de DSI opgepakt onder soortgelijke verdenkingen; hun zaken werden later door het OM geseponeerd. Volgens gedupeerden vormt dit patroon een zorgwekkend signaal over het optreden van politie en justitie tegen groepen die als anti-institutioneel worden gezien. In het grotere Barracuda-dossier wachten nog meerdere verdachten (onder wie Arno van Kessel en anderen) op pro-formazittingen over vrijheidsvoorbehouden.
Reuver en Kamphuis blijven publiekelijk waarschuwen tegen een te hard optredend systeem en willen harder trekken aan de verantwoording: “Vrijheid is belangrijker dan geld of zekerheid,” zegt Reuver, en dat motief drijft hun zoektocht naar antwoorden en herstel.