Ik volgde diëten vanaf mijn achtste, van Atkins tot de Beyoncé-limonadekuur

In dit artikel:

Op achtjarige leeftijd begon Jessica Kuitenbrouwer met diëten: na een groeispurt en een verhuizing van Amsterdam naar Hilversum viel ze op tussen de Gooische meisjes en probeerde ze allerlei regimes om “groter” te worden voorkomen. Ze doorliep Atkins, de Beyoncé-limonadekuur, het bloedgroepdieet en zelfs een experimenteel HCG-programma waarbij ze onder de 500 kcal per dag bleef en zichzelf dagelijks inspoot. Het voelde normaal: in haar klas was continu bezig zijn met (niet) eten juist gangbaar — slankheid was de norm, mager het ideaal.

Later, tijdens haar studententijd, veranderde het debat: bodypositivity kreeg voet aan de grond, modemerken nodigden vollere modellen uit en sociale media vergrootten de zichtbaarheid van diverse lichamen. Begrippen als vetfobie en body shaming raakten ingeburgerd, maar de maatschappelijke voorkeur voor dun blijft bestaan. Nu er medicijnen bestaan die de honger remmen, geven steeds meer mensen, zoals Parool-columnist Vera Spaans, toe dat ze niet helemaal loskomen van het slanke ideaal en zo “vals spelen” met een prikje een oplossing biedt.

Kuitenbrouwer zegt dat ze het jammer vindt dat velen opnieuw streven naar een rigide schoonheidsnorm, maar erkent ook waarom mensen kiezen voor medische middelen. Ze verwijst naar Tatjana Almuli’s essay over hoe ook lichamen aan trends onderhevig zijn; anders zijn is nooit neutraal. Jessica Kuitenbrouwer (32) schrijft wekelijks een column voor Het Parool.