Ik schaam me dat het me niet gelukt is te stoppen met ozempic

In dit artikel:

Journalist Vera Spaans schrijft dat ze zelf ozempic gebruikt en meteen het gevoel had dat het ‘valsspelen’ is, maar dat ze schaamte inmiddels loslaat. In haar column beschrijft ze anekdotes van lezers: een moeder in (vermoedelijk) de Concertgebouwbuurt die van negentig naar zestig kilo ging maar ontkent medicijnen te gebruiken, een meisje van zes dat zegt dat mama geen koekjes mag omdat ze pillen slikt, en een man van eind zestig die alleen zijn vrouw heeft ingelicht omdat hij het onhandig vindt om het publiekelijk te bespreken.

Uit gegevens van zorgaanbieder Yazen zou zo’n driekwart van gebruikers niet open zijn over afslankmedicatie. Spaans legt uit dat veel mensen obesitas zien als een persoonlijke fout en daarom medische hulp of medicatie verbergen, terwijl deskundigen benadrukken dat obesitas een ziekte is die door biologie en omgeving wordt veroorzaakt en net als andere ziekten behandeling verdient. Voedingsdeskundige Jaap Seidell wijst erop dat voor aandoeningen als hoge bloeddruk of diabetes geen vergelijkbaar stigma bestaat.

Spaans noemt haar eigen ervaring: ze is gestopt met zich te schamen, gebruikt het middel soms zonder medische begeleiding en ervaart zowel kritiek als complimenten. Tegelijk erkent ze blijvende twijfels en kleine schaamte over afhankelijkheid en het geheimhouden van het gebruik. Ze sluit af met de aankondiging van een slot aflevering en nodigt lezers uit hun ervaringen te delen.