Ik liet mijn urine testen op landbouwgif - en dit was de uitslag

dinsdag, 12 mei 2026 (12:23) - Joop

In dit artikel:

Een persoonlijke urine-test via de Robin Food Coalition toonde aan dat de schrijfster 0,8 ng/ml glyfosaat in haar lichaam had — een waarde die volgens bestaande normen binnen de ‘normale’ blootstelling valt, maar haar toch aan het denken zette. Zij is geen boerin, eet veel biologisch en neemt voorzorgsmaatregelen, en toch blijkt het meest gebruikte landbouwherbicide wereldwijd in haar urine aanwezig. De uitslag illustreert volgens haar niet zozeer individuele keuzes als wel de bredere werkelijkheid: glyfosaat zit overal — op akkers, in bodem, water en voedsel — omdat het landbouwsysteem het gebruik ervan toestaat.

In Nederland mogen professionele telers glyfosaat inzetten; regulering focust op individuele stoffen en grenswaarden, terwijl de cumulatieve blootstelling aan meerdere pesticiden — de vaak aangetroffen “cocktail” op producten zoals mandarijnen — vrijwel onbeoordeeld blijft. De lange-termijngevolgen van zulke mixen voor de menselijke gezondheid en ecosystemen zijn onvoldoende onderzocht, wat leidt tot onrust bij burgers. Tegelijkertijd staat biodiversiteit onder druk en raakt bodem en ecosystemen uitgeput doordat de landbouw afhankelijk blijft van chemische bestrijdingsmiddelen.

De schrijfster pleit voor een ander raamwerk: het erkennen van de natuur als een levend systeem met rechten, en het erkennen dat wat in de bodem en op planten terechtkomt, uiteindelijk ook in ons lichaam belandt. Als burger kun je keuzes maken — vaker biologisch kopen, supermarkten oproepen tot meer en betaalbaarder biologisch aanbod, boeren steunen die met de bodem werken en zelf blootstelling laten meten — maar de verantwoordelijkheid overstijgt individuele actie. Beleidsmakers moeten het voedselsysteem fundamenteel heroverwegen en een transitie stimuleren van een scheidbare, chemie-afhankelijke landbouw naar een systeem dat samenwerkt met natuurlijke processen.

De centrale boodschap: het feit dat landbouwgif in urine als ‘normaal’ wordt gezien, geeft aan dat er een ingrijpende omslag nodig is in hoe we produceren, reguleren en consumeren voedsel.