Ik las eerst over Parijs en de maan en daarna over de herberg van de bloeiende haard | column Herman Sandman

In dit artikel:

Roy Andries de Groot, die blind was, publiceerde in 1973 The Auberge of the Flowering Hearth — een hybride van receptenboek en reisverslag over zijn verblijf in L’Auberge de l’Âtre Fleuri in St‑Pierre‑de‑Chartreuse (Savoye). Het boek prijst eenvoudige, seizoensgebonden ingrediënten en beschrijft hoe de gerechten van een dag met elkaar in harmonie moeten zijn. De Groot haalt klassiekers als de Kir en de monnikenlikeur Chartreuse (uit het kartuizerklooster bij Grenoble) aan en laat zien dat een bescheiden keuken uitmuntend eten kan voortbrengen.

Hoewel het werk veel koks en culinaire schrijvers heeft beïnvloed en een status als standaardwerk verwierf, rijzen er twijfels over de authenticiteit van het beschreven etablissement. De auteur weigerde aanvankelijk de naam te noemen uit vrees voor toeristische toestroom. Toen lezers de plek toch vonden en klaagden dat het menu niet overeenkwam met het boek, suggereerde De Groot dat de nieuwe uitbaters veranderingen hadden doorgevoerd.

De schrijver van het oorspronkelijke stuk leerde het boek kennen via Adam Gopniks essaybundel From Paris to the Moon, en benadrukt daarmee hoe boeken vaak naar volgende lectuur verwijzen. The Auberge blijft een inspirerende lofzang op lokaal en seizoensgebonden koken, ondanks de onzekerheden rond de precieze oorsprong van sommige anekdotes.