'Ik kan niet weg': angst en onzekerheid in Teheran

In dit artikel:

Vanuit Teheran meldt politicoloog Alam Saleh dat hij ondanks het evacuatiebevel van Israël en de oproep van president Trump om de stad te verlaten, ervoor koos te blijven vanwege de moeilijkheden om te reizen en het schrappen van vluchten. De afgelopen nacht was volgens hem de zwaarste tot nu toe, met meerdere aanvallen en rookpluimen zichtbaar over de stad. Ondanks de situatie blijft het dagelijks leven deels doorgaan; sommige winkels zijn dicht, maar banken en grotere bedrijven blijven open en mensen worden opgeroepen naar hun werk te gaan. In tegenstelling tot Israël beschikt Iran niet over schuilkelders; inwoners zoeken beschutting in tunnels, kelders, ziekenhuizen en metro's, maar Saleh zelf blijft thuis omdat hij de schuilplekken als weinig veilig ervaart.

Duizenden mensen proberen te vluchten, maar de enorme omvang van de stad Teheran en het gebrek aan brandstof zorgen voor grote verkeersopstoppingen. Dichter en scenarioschrijver Granaz Moussavi slaagde er wel in de stad te ontvluchten, na urenlange reistijd door luchtaanvallen die gebouwen deden schudden en de bevolking dwongen zich te beschermen.

De Israëlische aanvallen richten zich op Iraanse nucleaire installaties, maar veroorzaken ook zware schade aan woonwijken en resulteerden in tientallen burgerslachtoffers, onder wie kinderen. Ook een televisiestation werd getroffen vanwege vermeende anti-Israëlische propaganda. Experts wijzen erop dat zelfs deze gerichte bombardementen in strijd zijn met het internationaal recht. De aanvallen veroorzaken veel angst onder de bevolking, omdat de slachtoffers doorgaans geen directe betrokkenheid bij het nucleaire programma hebben.

Internationaal roepen G7-leiders, inclusief Trump, op tot de-escalatie, maar Israël kondigt juist uitbreiding van militaire operaties aan. Premier Netanyahu stelt dat de acties een regimewissel in Iran kunnen bewerkstelligen, maar experts en inwoners zelf achten dit onrealistisch. Iran-expert Arash Azizi benadrukt dat er weinig binnenlandse steun is voor de aanvallen op het land, terwijl Saleh verwijst naar een breed gedeelde herinnering aan de coup van 1953 en ziet dat Iraniërs zich juist solidair tonen tegen Israël. De situatie blijft gespannen en uitzicht op een snelle wapenstilstand is momenteel afwezig.