'Ik hoorde over een familie die hun dochter meenam op dieetvakantie': volwassen zussen hunkeren naar moeders goedkeuring
In dit artikel:
Regisseur Rosanne Pel (38) brengt met Donkey Days een tragikomedie over familiedruk en lijfbeeld, gesitueerd rond een bejaarde moeder en haar twee volwassen dochters. Ines (Hildegard Schmahl) dineert met haar dochters Anna (Jil Krammer) en Charlotte (Susanne Wolff) in een chique restaurant; het nagerecht — een hippe chocoladekoepel op tafel — wordt met dessertlepels aan diggelen geslagen en fungeert als metafoor voor de vernederingen en zoeken naar waardering die het drietal uit elkaar drijven. De film speelt grotendeels in een landhuis nabij Hamburg en bevat ook een uit de hand lopend familiediner met Nederlandse verwanten (Jeroen Spitzenberger, Thekla Reuten).
Pel begon vanuit een persoonlijke nieuwsgierigheid naar hoe vrouwen naar hun lichaam kijken en raakte geïnspireerd door verhalen zoals een familie die hun dochter meenam op een gezamenlijke dieetvakantie. Tijdens het schrijven verschoof haar focus naar breed gedragen familiepatronen: volgens haar zitten vrouwen vast in een “messy traditie” die van generatie op generatie wordt doorgegeven — iets dat zowel pijnlijk als komisch kan zijn. Haar personages voeren vaak absurdistische dialogen; de moeder heeft een ‘geheime liefde’ en verschijnt soms ook als haar jonge zelf. Een onverwachte familiegeschiedenis van Pel — haar grootmoeder adopteerde een ezel en bleek na haar dood stille donaties te hebben gedaan — vond ook zijn weg in de film.
De productie zelf is onconventioneel: Pel werkte in fases, met vijf draaiperioden verspreid over een jaar en montagesessies ertussen, waardoor scenario en scènes voortdurend konden evolueren. Ze kiest bewust voor een exploratief maakproces, juist om verrassingen en echtheid in beeld te houden. “Twijfel is voor mij belangrijk voor het maken van een goede film,” zegt ze, en ze waarschuwt dat de opkomst van AI en starre vertelmodellen die onvoorspelbaarheid kunnen wegnemen. Technisch draaide het team op analoge film met een zo klein mogelijke crew en natuurlijk licht; vaste teksten waren zelden heilig — intentie en dynamiek stonden voorop.
De cast combineert een ervaren actrice (Wolff) met de onervaren, maar krachtige Jil Krammer, die in het dagelijks leven chef-kok is. Pel koos bewust tegen het gangbare castingaanbod in, waarin lichamen soms op voorhand gecategoriseerd worden. Donkey Days wil herkenbare familiedruk blootleggen: het universele verlangen naar aandacht en goedkeuring, verpakt in een surrealistische en soms hilarische toon. De film draait in City en Eye.