'Ik haat mijn vernielzuchtige kat: zijn geschreeuw gaat door merg en been'

In dit artikel:

Een vrouw bekent dat ze geen traan zal laten om haar 12-jarige kater Oreo wanneer die ooit overlijdt. Toen haar dochter Fleur vier was, kwam het gezin na de pijnlijke ontdekking van vroegtijdige overgang (op 39) tot de beslissing een kitten in huis te nemen als troost; Oreo werd het, genoemd naar het koekje. Nu is Fleur zestien en de kat een getekende, tandeloze oude heer die het gezin dagelijks terroriseert.

Oreo gilt ’s ochtends onverzadigbaar, plast en poept buiten de bak, smeert pootafdrukken en aarde over het aanrecht en trekt gaten in kussenstof. De eigenaresse poetst in pyjama het keukengeweld weg en stopt hem vaak met een zakje kattenvoer om vijf minuten rust te kopen; de kater kan desondanks meerdere zakjes achter elkaar eten. Hij zit strategisch hoog op het aanrecht en jaagt haar tot ergernis verder op. Tegelijkertijd zoekt hij troost bij Fleur, die hem liefdevol aait — iets wat de schrijfster pijn doet, omdat ze vreest om de dag van afscheid met haar dochter.

De relatie tussen vrouw en dier wordt beschreven als een 'gewapende vrede': wederzijdse ergernis en onbegrip maar ook de zorg om de gevoelens van hun kind, waardoor ze de overlast voorlopig tolereert. De column is onderdeel van de rubriek 'Opgebiecht', gebaseerd op waargebeurde verhalen.

Korte context: veel gedragsveranderingen bij oudere katten — veelvuldig miauwen, incontinentie, agressie en eetproblemen — kunnen volgen uit tandproblemen, pijn, of cognitieve achteruitgang; een dierenartsbezoek kan duidelijkheid en verlichting bieden voor dier en gezin.