Ik grapte soms dat ik voor klimaatverandering ben als ik vaker naar het terras kan, maar dit zijn doodenge cijfers

In dit artikel:

De column van Natascha van Weezel beschrijft hoe een langdurige hittegolf in Nederland ineens heel persoonlijk wordt: na meerdere warme, slapeloze nachten blijkt het huis in Amsterdam onhoudbaar voor haar gezin, vooral voor de baby. De crèche vraagt zelfs om de kinderen thuis te houden, ventilatoren zijn overal uitverkocht en ook plekken als metrostations en het Oosterpark bieden nauwelijks verkoeling. Uiteindelijk vlucht het gezin naar een huisje op het platteland — een stap die de schrijfster meteen plaatst in het teken van privilege, omdat niet iedereen die mogelijkheid heeft.

Vanuit die alledaagse ervaring maakt Van Weezel de sprong naar de bredere klimaatcrisis. Ze verwijst naar wetenschappelijke cijfers van onder meer het KNMI en de VN: de aarde warmt op door menselijk handelen en zonder stevige maatregelen kan de temperatuurstijging deze eeuw fors verder oplopen. Daarbij waarschuwt ze voor de groeiende groep klimaatvluchtelingen: mensen die hun land moeten verlaten door droogte, overstromingen of extreme stormen, een groep die volgens schattingen tegen 2050 tot 150 miljoen kan groeien. Volgens haar zal dat onvermijdelijk ook leiden tot meer migratie naar Europa, terwijl Europa zelf bijna twee keer zo snel opwarmt als de rest van de wereld. De column legt zo een directe link tussen persoonlijke hitte-ervaringen, klimaatverandering en de politieke spanningen rond migratie.