"Ik dacht echt: die tussentijd klopt niet": de tijdrittrilogie van Evenepoel door de ogen van de man die ze vanaf de 1e rij meemaakte

In dit artikel:

Remco Evenepoel kan in Montréal een historische prestatie leveren: op 26-jarige leeftijd kan hij voor de vierde keer op rij wereldkampioen tijdrijden worden. Ploegleider Klaas Lodewyck blikt terug op de drie eerdere wereldtitels en de bijzondere omstandigheden waarin die tot stand kwamen.

In 2023 veroverde Evenepoel in Glasgow zijn eerste wereldtitel in de discipline. Enkele dagen eerder was hij op de wegrit teleurstellend 25e geworden, waardoor er twijfel was over zijn vorm. Toch voelde Lodewyck dat Evenepoel naar zijn top groeide. Filippo Ganna nam aanvankelijk vier seconden voorsprong bij het eerste tussenpunt, maar Evenepoel versnelde daarna en won uiteindelijk met twaalf seconden voorsprong. Daarmee werd hij de eerste Belgische wereldkampioen tijdrijden. Een groot feest zat er nauwelijks in: de volgende dag vertrok hij alweer op stage ter voorbereiding op de Vuelta. Wel trakteerde hij de volledige staf op drank in het hotel.

Een jaar later verdedigde Evenepoel zijn titel in Zürich. Vlak voor de start viel zijn ketting eraf nadat hij achteruit had getrapt op het startpodium. De Belgische mecaniciens konden het probleem verhelpen, maar onderweg bleek ook zijn wattagemeter niet te werken. Evenepoel moest de volledige wedstrijd, 46 kilometer lang, zonder vermogensinformatie rijden. De ploeg gaf hem extra informatie over zijn tempo en de verschillen met de concurrenten. Ondanks de stress en een voorzichtige afdaling hield hij Ganna opnieuw achter zich. Volgens Lodewyck toonde Evenepoel daar zijn gegroeide mentale weerbaarheid: hij bleef rustig en vertrouwde volledig op zijn team.

Zijn derde titel behaalde Evenepoel in Kigali, tijdens het eerste wereldkampioenschap in Afrika. De Belgische ploeg moest zich aanpassen aan ongewone omstandigheden, zoals gebrekkige parcoursverkenning en moeilijkheden onderweg. Evenepoel was bovendien niet optimaal voorbereid nadat hij twee maanden eerder ziek uit de Tour was gestapt. Toch wilde hij, met Tadej Pogacar als voornaamste uitdager, boven zichzelf uitstijgen.

Lodewyck herinnert zich dat de vroege tussentijden in Kigali zo uitzonderlijk goed waren dat hij dacht dat ze niet konden kloppen. De officiële metingen bevestigden echter de grote voorsprong. Toen Evenepoel Pogacar bovendien in het vizier kreeg, werd hij extra gemotiveerd om hem op de kasseiklim in te halen. Lodewyck noemt de uitvoering van die tijdrit een van de beste prestaties die hij ooit van Evenepoel zag. De staf kon na afloop uitzonderlijk samen van de ceremonie genieten.

In Montréal wacht nu een technisch parcours waarop Evenepoel van start tot finish geconcentreerd moet blijven. Volgens Lodewyck wordt hij extra gemotiveerd door de kans geschiedenis te schrijven als eerste renner met vier opeenvolgende wereldtitels in het tijdrijden. Daarvoor zal hij opnieuw de perfecte uitvoering moeten benaderen.