Ik dacht dat de invalideplek van een krakkemikkig opaatje zou zijn, maar er stapt een heel ander iemand uit de Volkswagen

In dit artikel:

Berend van Doorn vertelt vanuit Amsterdam-Oost over een invalideparkeerplaats pal voor zijn deur en de buurman die die plek gebruikt. Eerst denkt hij dat de man zelf invalide is, later dat hij misschien mantelzorger of rij-instructeur is. Uiteindelijk hoort hij van een buurvrouw dat de parkeerkaart nog steeds op naam staat van Tina, de vorige bewoonster, die al vijf jaar dood is. De man blijkt dus onterecht een gehandicaptenplek te claimen. Berend ergert zich aan het misbruik van de regels, maar voelt tegelijk bewondering voor de schaamteloze efficiëntie waarmee de buurman de plek al die tijd bezet houdt. Het verhaal schetst met humor en lichte verontwaardiging hoe lastig het is om in de stad je mond te houden als iemand slim, maar onrechtmatig, profiteert van een schaars parkeerplekje.