IJzige stilte bij Extinction Rebellion: Dik pak sneeuw logenstraft klimaathysterie

maandag, 5 januari 2026 (10:06) - Dagelijkse Standaard

In dit artikel:

Nederland geniet in januari 2026 van een landelijke sneeuwperiode: van de Koningsberg bij Arnhem en de Friese dijken tot het Raadhuisplein in Pijnacker trekken mensen massaal naar buiten voor sleeën en sneeuwpret, ondanks gladheid en waarschuwingen. Op enkele plekken, zoals natuurgebied Het Leesten, vormden zich zelfs files voor parkeerplaatsen. Ook in ziekenhuizen ontstonden ontroerende momenten: verpleegkundigen van het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven brachten de ernstig zieke Franci naar buiten zodat ze “Dat ik dit nog mee heb mogen maken,” kon zeggen tegen de NOS.

De auteur gebruikt die beelden om kritisch te zijn op klimaatpolitiek en -activisme. Klimaatactivisten en politici zoals Rob Jetten worden verweten een overdreven en politieke paniek te zaaien wanneer het warm is, en te zwijgen nu het vriest. De term “klimaatmaffia” duikt op om te benadrukken dat volgens de schrijver een elite agenda en commerciële belangen (warmtepompen, windmolens) zouden gaan boven realistische weerswaarnemingen. In het stuk wordt ook vooruitgeblikt op een nieuw kabinet (genoemd als een combinatie van D66, VVD en CDA) dat naar verwachting meer klimaatmaatregelen en belastingen zal doorvoeren — iets waar de auteur fel tegen waarschuwt.

Daarnaast bevat het artikel oproepen tot actie: steun wordt gevraagd voor DDS en voor bescherming van kleine ondernemers tegen wat de schrijver ziet als “klimaatdwang” en hypocrisie uit Den Haag. De toon is polemisch en afwijzend tegenover de klimaatelite, met de centrale stelling dat dit sneeuwrijke weer bewijst dat er geen acute klimaatcrisis heerst, maar gewoon seizoensweer.

Kort kaderend: wetenschappelijke consensus benadrukt dat individuele koude of sneeuwbuien niets zeggen over de langjarige opwarmingstrend; klimaatverandering kan leiden tot extremere en wisselvalliger weersomstandigheden. De krantenbijdrage richt zich evenwel vooral op politieke en culturele kritiek, en op het oproepen van lezers om zich te verzetten tegen actuele klimaatpolitiek.