If ludicrous Trump flattery can save NATO, bring it on

In dit artikel:

NATO-topman Mark Rutte balanceert in juli 2026 op een dun koord tijdens de top in Ankara: hij probeert de Amerikaanse president Donald Trump tevreden te houden, terwijl hij tegelijk de werkelijkheid verdedigt over Rusland, Oekraïne en de rol van Europese bondgenoten. Volgens dit stuk roept Rutte bij sommige Europese leiders irritatie op omdat hij Trump openlijk prijst, zelfs wanneer die de NAVO afkraakt of Europese steun tekortdoet. Toch zien veel NAVO-landen ook nut in zijn aanpak, omdat hij Trump kan kalmeren en zo de alliantie bijeen houdt.

Rutte gebruikte vlak voor de top een persmoment op 6 juli in Ankara om Trump te vergelijken met Dwight Eisenhower en hem te bedanken voor de extra defensie-uitgaven van NAVO-landen. Tegelijk corrigeerde hij Trumps beweringen over Oekraïne en de Amerikaanse oorlog in Iran door erop te wijzen dat Europese steun wél degelijk aanwezig was en dat Oekraïne de Russische positie onder druk zet.

De kern van het artikel is dat Rutte bewust kiest voor een combinatie van vleierij en feitelijke tegenspraak. Critici vinden hem te gehoorzaam aan Trump en bang om na te denken over een NAVO zonder Amerika. Voorstanders zeggen juist dat hij tijd koopt: door Trump binnenboord te houden, krijgt Europa ruimte om zichzelf militair te versterken zonder dat de NAVO meteen uiteenvalt.