'Iedereen ziet dat het niet goed gaat met de partij': het oude VVD-kartel valt Yeşilgöz aan, en zij zwijgt

In dit artikel:

Binnen de VVD groeit de kritiek op partijleider Dilan Yeşilgöz. De partij zit inmiddels in een minderheidskabinet met D66 en CDA, terwijl ze in de peilingen sterk is teruggevallen: van 22 zetels bij de verkiezingen van vorig jaar naar 13 in de jongste peiling van Maurice de Hond. In oktober stond de VVD zelfs op 12 zetels.

Oud-staatssecretaris Frans Weekers heeft zich kandidaat gesteld als VVD-lijsttrekker voor de Eerste Kamer, tegen de voorkeurskandidaat van de partijtop, oud-minister Cora van Nieuwenhuizen? [No: article says Adriaansens] Adriaansens. Hij wil de partij volgens de berichtgeving terugbrengen naar de “juiste koers” en vindt dat geen enkele partij bij voorbaat van samenwerking mag worden uitgesloten. Daarmee keert hij zich tegen het eerdere campagnebeleid van Yeşilgöz, die samenwerking met PRO uitsloot maar daar later op terugkwam.

Weekers krijgt openlijke steun van oudgedienden Johan Remkes, Fred Teeven, Halbe Zijlstra en Paul de Krom. Zijlstra spreekt van een noodzakelijke “reset”, wil meer invloed voor de leden en vindt dat er opnieuw een debat over de koers moet komen. Volgens Weekers is de VVD verdeeld tussen een partij die te veel met D66 meegaat en een “PVV-light” wordt genoemd. Ook zouden veel leden vertrekken.

Oud-minister Henk Kamp verdedigt Yeşilgöz als leider tot de volgende verkiezingen, maar steunt wel Adriaansens. De kandidatuur van Weekers wordt door verschillende betrokkenen niettemin gezien als een indirecte aanval op Yeşilgöz. Zij weigert via haar woordvoerder vragen van de NOS te beantwoorden, terwijl voormalige bewindslieden publiekelijk over haar leiderschap en de koers van de partij discussiëren.

De VVD-leden stemmen van 9 tot en met 15 december over de Eerste-Kamerlijsttrekker; op 16 december volgt de uitslag. Volgens de auteur kan die stemming uitgroeien tot een referendum over Yeşilgöz. Tegelijk zoekt het kabinet nog steun voor het Belastingplan: D66 en CDA kijken daarbij naar links, terwijl de VVD liever steun van rechts krijgt. De interne verdeeldheid over samenwerking en koers wordt daardoor extra zichtbaar.