"Iedereen is gelijk, maar de ene wat meer dan de andere": Anton* en zijn gezin zijn 1 van 29.000 huishoudens die op sociale woning in Anderlecht wachten
In dit artikel:
Anton* woont met zijn gezin al jaren in een slecht onderhouden appartement in Anderlecht: vocht en schimmel bij ramen en verwarming, een lekkend dak en weinig daglicht. Hij staat al vier jaar op de wachtlijst voor een sociale woning bij de Anderlechtse Haard, de op één na grootste sociale huisvestingsmaatschappij van Brussel, maar volgens de officiële gemiddelden moet een gezin daar ruim 13 jaar wachten — voor Anton betekent dat nog zo'n negen jaar. Hij betaalt 900 euro per maand terwijl zijn uitkering 1.300 euro bedraagt, en noemt de situatie uitzichtloos: "Iedereen is hier gelijk, maar de ene wat meer dan de andere."
De VRT-reportage Pano onderzocht politieke inmenging bij toewijzingen binnen de Anderlechtse Haard. Volgens getuigenissen en honderden persoonlijke berichten van Lotfi Mostefa, voorzitter van de Haard en tegelijk schepen van Huisvesting voor de PS in Anderlecht, zou hij kandidaat-huurders kunnen aanwijzen die voorrang krijgen. Medewerkers melden dat sommige sociale onderzoeken zelfs op zijn kantoor plaatsvinden. De Anderlechtse Haard verhuurt ongeveer 4.100 sociale woningen en huisvest meer dan 8.000 bewoners; ze valt onder toezicht van de Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij.
De nood aan sociale woningen in Brussel is groot: op de verschillende wachtlijsten samen staan tienduizenden gezinnen ingeschreven (het artikel noemt circa 60.740), en veel mensen schrijven zich zelfs niet in omdat de lijsten zo lang zijn. In Anderlecht alleen staan 29.667 gezinnen geregistreerd. Hulporganisaties zoals SAAMO en het CAW waarschuwen dat de wooncrisis ernstiger is dan de cijfers tonen: kwetsbare gezinnen wachten vaak jarenlang, krijgen geen kwaliteitsvolle betaalbare huisvesting en belanden op de duurdere private huurmarkt waar zij financieel worden uitgeknepen. Er is bovendien sprake van discriminatie op de private markt en een gebrek aan handhaving van huurplafonds; klagende huurders lopen risico op uitzetting.
Armoede in Brussel speelt hierin een grote rol: zes van de tien laagste-inkomensgemeenten in België liggen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, waaronder Anderlecht. De druk op sociale diensten en het OCMW is daardoor hoog, wat de toegang tot hulp en woonbegeleiding bemoeilijkt. Het Pano-onderzoek legt enerzijds individuele schrijnende verhalen bloot en werpt anderzijds vragen op over transparantie en bestuurlijke verantwoordelijkheid bij de toewijzing van sociale woningen.
*schuilnaam; identiteit bekend bij VRT NWS.