Iedereen in de Bhagwansekte keek weg bij het seksueel misbruik van kinderen

In dit artikel:

Maroesja Perizonius, die zelf op zesjarige leeftijd in de Bhagwan-beweging terechtkwam, legt in haar documentaire Generatie Bhagwan (nu op NPO Start) het systematische seksueel misbruik van kinderen binnen die communes bloot. Waar Netflix’ Wild Wild Country (2018) vooral het bredere machtsmisbruik en de gewelddadige kant van de sekte toonde, richt Perizonius zich expliciet op de honderdduizenden kinderen die achterbleven terwijl hun ouders elders spiritueel zochten — en die kwetsbaar waren voor seksuele exploitatie.

Aan de hand van persoonlijke documenten, brieven die zij als dertienjarige kreeg, en getuigenissen uit verschillende landen reconstrueert ze een patroon: mannen van rond de dertig misbruikten meisjes van 12–16 jaar, terwijl de gemeenschap, en soms de leiding, deed alsof er niets aan de hand was. Daarnaast voert de film aan dat meisjes systematisch werden onderworpen aan anticonceptie en soms zelfs gedwongen sterilisatie, omdat kinderen ongewenst werden geacht in het spirituele streven van Bhagwan.

Perizonius confronteert vermeende daders; enkele bekentenissen gebeuren achter de schermen, maar niemand wil on camera praten. De opvolgende Osho-organisatie ontkent kennis. De film roept de vraag op wanneer verantwoordelijken eindelijk zullen worden aangesproken en zet de langdurige gevolgen voor overlevenden centraal.