Hypocriete reacties op de aanslag op Trump
In dit artikel:
De auteur hekelt de hypocrisie van wereldleiders die kordaat verklaren dat “geweld nooit de oplossing is”, terwijl zij en hun landen juist vaak geweld inzetten. Aanleiding is de mislukte aanslag op Donald Trump tijdens het Correspondents’ Dinner afgelopen zondag. Regeringsleiders zoals Mexico’s Claudia Sheinbaum, EU-buitenlandchef Kaja Kallas en de Nederlandse premier Rob Jetten reageerden unisono verontwaardigd; ook voormalig premier Mark Rutte, nu NAVO-baas, sprak van een aanval op “vrije en open samenlevingen”. Satirische duiding uit de media vat die reacties scherp samen als schijnheilig tegenover eerdere grootschalige bombardementen door staten.
De schrijver betwijfelt oprechtheid: zulke uitlatingen zijn volgens hem vooral rituele, conformistische reacties die internationale ophef moeten vermijden, niet de innige afschuw die wordt voorgesteld. Hij stelt dat geweldsincidenten als aanslagen vaak voortkomen uit een gevoel van onmacht en daarom fundamenteel verschillen van militaire operaties of precisiebombardementen; wie bewust zelf het risico neemt te sterven, is niet per se laf op de manier waarop luchtaanvallen dat zijn.
Ter onderbouwing verwijst de auteur naar Susan Sontags bijdrage in The New Yorker kort na 11 september 2001. Sontag bekritiseerde de retoriek die de aanvallen bestempelde als een aanval op ‘beschaving’ of ‘menselijkheid’ en wees erop dat dergelijke aanslagen meestal reactie zijn op specifieke beleidsacties van supermachten. Haar betoog wordt aangehaald om te waarschuwen tegen overdreven symboliek en het opblazen van incidenten.
De kernboodschap: het overdrijven van individuele aanslagen biedt politieke ruimte om militaire vergelding en grootschalig doden te rechtvaardigen — uitgevoerd door beroepslegers onder leiding van politici die evenwel pleiten voor pacifisme wanneer het henzelf uitkomt.