HYPOCRIET TOT OP HET BOT: Markuszower en Heutink janken over 'dictator' Wilders na jarenlang mee-eten uit de ruif
In dit artikel:
Gidi Markuszower en Hidde Heutink, voormalig PVV-kamerleden, klaagden recent in De Telegraaf over de leiderschapsstijl van hun voormalige partijleider Geert Wilders. Ze beschrijven Wilders als autoritair, paranoïde en weinig gemotiveerd voor campagnewerk; Heutink zegt bijvoorbeeld dat Wilders debatten en interviews uitstelde, en Markuszower stelt dat veel van Wilders’ handelswijzen en mimiek zijn ingestudeerd door een team. De kritiek komt na hun breuk met de PVV en gaat gepaard met harde termen over een “one-man”-structuur binnen de partij.
De auteur van het opiniestuk reageert fel en zet de twee ex-PVV’ers neer als opportunisten: jarenlang zouden ze hebben geprofiteerd van Wilders’ populariteit en interne machtsverhoudingen zonder openlijk bezwaar te maken. Nu ze buiten de macht vallen, spelen ze volgens de schrijver de slachtofferrol terwijl zij zelf medeplichtig waren aan het systeem. Hun verdediging van het opeisen van zetels — waarbij Markuszower zou refereren aan een cultuur van “zetelroof” binnen de PVV — wordt afgedaan als hypocriet, zeker gezien hun politieke positie die volgens de columnist uitsluitend aan Wilders te danken is.
Het artikel wijst ook op het theatrale karakter van Kamerdebatten en stelt dat de door ex-medewerkers ontkende spontaniteit van Wilders het imago van de politicus aantast. Tegelijkertijd karakteriseert de schrijver de breuk als een vuchtscheiding waarin persoonlijke vetes en ego’s de kiezer benadelen. Het stuk bevat oproepen tot steun voor de eigen, “kritische” pers en roept lezers op waakzaam te blijven tegenover politiek theater, ongeacht of dat van Wilders, zijn voormalige vertrouwelingen of andere politici komt.
Kort: het stuk legt zowel persoonlijke verwijten tegen Wilders als scherpe kritiek op zijn voormalige kamerleden bloot, en beschouwt hun publieke verzet als laat ontwakende zelfverdediging en politieke opportuniteit.