Huisarts Jojanneke (40) staat dag en nacht paraat op Terschelling, maar krijgt minder betaald dan collega op het vasteland

In dit artikel:

„Eindelijk wordt er naar ons geluisterd.” Huisarts Jojanneke Kuhlmann‑Meijerink (40) van Terschelling luidt de noodklok over structurele ongelijkheid in de vergoeding voor huisartsen op de Waddeneilanden. Zij en vijf collega‑praktijkhouders op Vlieland, Ameland, Schiermonnikoog en Terschelling werken veel meer uren en bieden bredere spoedzorg dan collega’s op het vasteland, maar krijgen financieel minder voor hun bereikbaarheidstaken.

Kuhlmann‑Meijerink heeft een apotheekhoudende praktijk met circa 2.650 patiënten (ruim 500 boven de gemiddelde praktijk) en draait wekelijks 70–80 uur. Jaarlijks staat ze zo’n 1.800 uur paraat voor avond‑, nacht‑ en weekenddiensten en nog eens circa 1.800 uur als achterwacht bij verloskunde. Dat contrasteert scherp met het landelijke gemiddelde van ongeveer 230 ANW‑uren per jaar (waarvan 180 actief). Belangrijk verschil in vergoeding: vaste‑walhuisartsen krijgen betaald voor het draaien van de diensten, terwijl eilandsartsen op declaratiebasis alleen betaald worden als ze daadwerkelijk worden opgeroepen — kosten voor blijvende bereikbaarheid (en het inhuren van waarnemers) blijven daardoor bij hen liggen.

Dat financiële knelpunt wordt versterkt door de hogere praktijkkosten op de eilanden: waarnemers en vervangers betekenen extra kosten voor boot- of helikoptervervoer, parkeerkosten en soms overnachtingen. Sinds tarieven voor avond‑nacht‑weekenddiensten drie jaar geleden werden verhoogd om het vak aantrekkelijk te houden, hebben de eilandartsen vooral indexatie ontvangen, waardoor de kloof nog groter werd. Opvallend is dat Texel inmiddels wel gelijke vergoeding kreeg — hoe dat daar tot stand kwam, is de eilanden onbekend.

De eilandpraktijken vervullen een breder takenpakket dan de gemiddelde huisarts: spoedeisende hulp, röntgen, echo’s, verloskunde en in sommige plaatsen zelfs gipsen. Samen met logistieke extra’s bij evenementen zoals Oerol — waardoor toeristen en nachtelijke ongevallen de druk opvoeren — maakt dat de dienstverlening complexer en duurder. Eerdere voorstellen om aan te sluiten bij grotere huisartsenposten of bij Dokterswacht Friesland bleken onhaalbaar: organisatorisch niet passend of te kostbaar, en omdat buitenstaanders niet dezelfde taken kunnen overnemen.

Kuhlmann‑Meijerink, die de praktijk in 2022 overnam en als ondernemer verantwoordelijk is voor negen werknemers en investeringen in apparatuur, vreest voor de continuïteit van zorg en voor opvolging. Haar oproep kreeg recent politiek gehoor: D66‑Kamerleden Marieke Vellinga en Marc Vervuurt stelden Kamervragen, ook BBB heeft vragen ingediend. De eilandartsen hopen dat die aandacht leidt tot een structurele aanpassing van de vergoeding, zodat hun onmisbare, intensieve en vaak onvoorwaardelijke zorg op de Wadden houdbaar blijft.