Huis van moeder verkocht voor €624.000, onterfde dochter vond het €800.000 waard: ze krijgt €5.075

In dit artikel:

Een onterfde dochter heeft bij de rechtbank Zeeland-West-Brabant gedeeltelijk gelijk gekregen in een geschil over de nalatenschap van haar moeder. De kantonrechter kende haar op 26 augustus 2026 €4.500 extra toe als legitieme portie, plus €575 aan incassokosten en wettelijke rente over het extra bedrag. De wettelijke rente loopt vanaf 3 mei 2025. Beide partijen dragen hun eigen proceskosten.

De moeder overleed in 2024; haar echtgenoot was al in 2022 overleden. Het echtpaar had vijf kinderen, maar benoemde in testamenten drie kinderen tot erfgenaam. Een van hen was executeur. De dochter die naar de rechter stapte, was onterfd en kon daarom alleen aanspraak maken op haar legitieme portie: het wettelijk minimum waarop een kind recht houdt. Omdat er vijf kinderen waren en geen langstlevende partner, bedroeg die portie een tiende van de relevante nalatenschap.

De dochter vond dat de nalatenschap €225.000 hoger moest worden vastgesteld en eiste daarom €22.500 extra. Zij stelde vooral dat de ouderlijke woning voor €624.000 was verkocht, terwijl die volgens haar ongeveer €800.000 waard was. De rechter verwierp dat standpunt. Een makelaar achtte vóór de verkoop een prijs van €625.000 realistisch en een taxatie kwam uit op €630.000. Andere taxaties lagen eveneens in de buurt of lager. De door de dochter gebruikte berekening op basis van grondprijs en bouwkosten hield volgens de rechter onvoldoende rekening met onder meer onderhoud, ouderdom, afwerking, indeling en vergelijkbare verkopen. Van een verkoop onder de marktwaarde was daarom geen sprake.

Wel corrigeerde de rechter twee andere onderdelen van de berekening. De erfgenamen hadden €15.000 afgetrokken als vergoeding voor werkzaamheden van familieleden in het huishouden van de ouders. Voor zo’n vergoeding moet echter blijken dat er bijvoorbeeld verdiencapaciteit verloren is gegaan. Dat was onvoldoende onderbouwd, waardoor het bedrag weer bij de nalatenschap werd opgeteld.

Daarnaast hadden de drie erfgenamen ieder tweemaal €5.000 van hun moeder gekregen. Volgens de executeur waren dit normale, niet-bovenmatige schenkingen die buiten de berekening mochten blijven. De rechter oordeelde echter dat de giften niet gebruikelijk en wel bovenmatig waren en de onterfde kinderen benadeelden. Ook woog mee dat de erfgenamen deze schenkingen aanvankelijk zelf in hun berekening hadden opgenomen. De €30.000 moest daarom meetellen.

Door beide correcties werd de grondslag van de legitieme portie €45.000 hoger. Een tiende daarvan leverde de dochter €4.500 extra op. Haar verzoek om de executeur persoonlijk aansprakelijk te stellen, werd afgewezen, omdat niet was vastgesteld dat de nalatenschap al was verdeeld.

Een onterfd kind heeft geen recht op goederen of de woning zelf, maar op een geldvordering op de erfgenamen. Het kan inzage vragen in relevante stukken, zoals de verkoopakte, taxaties en een overzicht van schenkingen. De aanspraak op de legitieme portie moet uiterlijk vijf jaar na het overlijden worden gemaakt; voor een vergoeding wegens werkzaamheden in het huishouden geldt een termijn van negen maanden. Of tegen het vonnis hoger beroep is ingesteld, blijkt niet uit de uitspraak. Een eventueel hoger beroep schorst de betaling niet.