Huis na scheiding voor €469.000 overgenomen en bijna acht jaar later voor €625.000 verkocht: rechter geeft ex-vrouw €65.324
In dit artikel:
De rechtbank Limburg heeft een gescheiden vrouw €65.324 toegewezen van de verkoopwinst op de voormalige echtelijke woning van haar ex-man. Hij verkocht het huis in juli 2026 voor €625.000, terwijl in hun echtscheidingsconvenant uit 2017 was afgesproken dat zij de meerwaarde boven €469.000 zouden delen, na aftrek van bepaalde kosten. Over het bedrag is wettelijke rente verschuldigd vanaf de notariële levering op 17 juli 2026. Het vonnis van 19 augustus 2026 is uitvoerbaar bij voorraad.
De man nam de woning na de scheiding over en bleef er met de kinderen wonen. De vrouw zag in ruil daarvoor af van partneralimentatie, omdat zijn woonlasten anders te hoog zouden zijn. De afspraak was opgesteld met hulp van een mediator. Toen de vrouw in juli 2025 hoorde dat het huis te koop stond, wees zij haar ex op de meerwaardeclausule. Nadat bleek dat de woning €625.000 had opgebracht, vorderde zij uiteindelijk €78.000.
De man stelde dat hij de afspraak na negen jaar niet meer kende, dat hij alle lasten alleen had gedragen en dat de regeling onredelijk was omdat er geen einddatum in stond. Ook vond hij dat zijn ex door het afzien van alimentatie veel minder was misgelopen dan de uiteindelijke vergoeding. De rechtbank verwierp die argumenten. Volgens de rechter is het aannemelijk dat de man het convenant kende, omdat het na uitvoerig overleg tot stand kwam en door de mediator was ondertekend. Ex-echtgenoten mogen de financiële gevolgen van hun scheiding bovendien grotendeels zelf regelen.
Een meerwaardeclausule zonder einddatum is volgens de rechtbank wel ongebruikelijk en ongewenst. In deze zaak bleef zij toch geldig, omdat de regeling was verbonden aan het afzien van alimentatie en volgens het convenant in elk geval tot eind 2025 kon doorlopen. Dat de mogelijke alimentatie achteraf lager zou zijn geweest, veranderde daar niets aan: partijen namen in 2017 allebei een risico over de toekomstige ontwikkelingen.
De rechtbank trok alleen aantoonbare kosten van de winst af. De man kon voor de meeste opgevoerde investeringen geen facturen of betaalbewijzen overleggen. Kleine verbeteringen, zoals een koelkast, kranen, een raamhor en graszoden, golden bovendien niet als groot onderhoud. De zaak onderstreept dat een meerwaardeclausule jaren later grote financiële gevolgen kan hebben en dat bewijsstukken van verbouwingen daarom goed moeten worden bewaard.
Vandaag Inside: Johan Derksen over beëdiging koningin Máxima: 'Een afgang ten opzichte van de echte soldaten!'