Huaweigate schudt Europees Parlement: immuniteit twee Europarlementariërs opgeheven

In dit artikel:

Het Europees Parlement is opnieuw in het oog van een groot buitenlands-invloedschandaal beland: de zogenaamde Huaweigate‑affaire, die de aandacht trekt sinds een Belgisch gerechtelijk onderzoek in maart werd gestart naar mogelijke ongeoorloofde lobby door Huawei binnen Europese instituties. De juridische commissie van het Parlement heeft inmiddels ingestemd met het opheffen van de parlementaire immuniteit van twee Europarlementariërs zodat Belgische onderzoekers verder kunnen werken: de Bulgaarse Renew‑politicus Nikola Minchev (stemmetelling 14‑11) en de Maltese socialistische Europarlementariër Daniel Attard (19‑6). De plenaire vergadering moet deze aanbeveling nog definitief goedkeuren.

Tegelijk werd een verzoek tegen de Italiaanse EVP‑afgevaardigde Salvatore De Meo met één stem verschil verworpen (18‑17). De zaak rond Fulvio Martusciello (EVP) is besproken maar nog niet definitief afgerond; zijn naam komt in Italiaanse media naar voren als belangrijke figuur en diens dossier wordt opnieuw op de agenda gezet. Daarmee blijft het onderzoek zich mogelijk verder uitbreiden.

Belgische speurders vroegen de stappen nadat er doorzoekingen en inbeslagnames plaatsvonden. Centraal staat de vraag of via betalingen, geschenken, reizen of andere voordelen politieke steun binnen het Parlement is gekocht voor beleid gunstig voor Huawei. Onder de bekenden in het dossier is Valerio Ottati, voormalig parlementair medewerker en tegenwoordig hoofd Public Affairs Europa bij Huawei. Onderzocht worden ook twee brieven uit 2021, waarin steun werd uitgesproken voor deelname van Chinese technologiebedrijven aan de uitrol van 5G; Belgische onderzoekers stellen dat voor de opsteller bijna 15.000 euro zou zijn betaald en dat andere ondertekenaars elk circa 1.500 euro ontvangen zouden hebben. Ottati en Lucia Simeone (assisteerster van Martusciello) zijn al aangehouden.

Tot dusver zijn geen formele aanklachten tegen Europarlementariërs vastgesteld en is geen schuld juridisch bewezen; het opheffen van immuniteit maakt verder onderzoek binnen de Belgische rechtsgang mogelijk. Opvallend is dat OLAF, het Europese fraudebureau, geen eigen onderzoek opent: directeur Ville Itälä zei dat het oorspronkelijke tiprapport niet concreet genoeg was en verwees naar de grote stroom meldingen die OLAF jaarlijks ontvangt. Transparency International heeft daarop kritiek en vraagt uitleg waarom OLAF niet in actie kwam ondanks aanvullende informatie. De zaak geldt inmiddels als een van de grootste vermeende buitenlandse‑invloedschandalen in Brussel sinds Qatargate.