Wat zegt „looksmaxxing" en „six-seven" over onze tijd? Kristel Doreleijers over taal als spiegel van de samenleving

In dit artikel:

Taalgebruik onder jongeren zegt volgens onderzoeker Kristel Doreleijers van het Meertens Instituut veel over identiteit en groepsgevoel. In haar werk laat ze zien dat woorden als *kowa*, *cappu*, *sigma* en *bro* niet alleen modeverschijnselen zijn, maar ook verraden in welke sociale kring iemand zich beweegt. Meiden gebruiken vaker woorden uit lifestyle- en vriendinnencultuur, terwijl jongens meer taal oppikken uit sociale media en online subculturen.

Doreleijers, die promoveerde op Brabants taalgebruik bij jongeren, groeide zelf op tussen Brabantse en Zeeuwse invloeden en ziet taalvariatie als iets natuurlijks. Volgens haar is taal niet alleen een middel om informatie over te brengen, maar ook een manier om te laten horen bij wie je wilt horen. Dialecten en jongerentaal geven mensen een gevoel van verbondenheid, warmte en herkenning.

Ze waarschuwt dat de angst voor “verloedering” vaak overdreven is. Jongeren beschikken juist over een breed taalt repertoire: straattaal, dialect, jongerentaal en Standaardnederlands. Het echte probleem ontstaat pas als iemand niet meer aanvoelt welke taal in welke situatie passend is. Daarom vindt Doreleijers het belangrijk dat scholen meer aandacht geven aan taalvariatie en aan de sociale betekenis van taal.

Daarnaast ziet ze dat online cultuur steeds sterker doorwerkt in het taalgebruik van jongeren. Begrippen uit de manosphere en brainrot-cultuur, zoals *maxxing*, *six-seven* en *skibidi*, verspreiden zich snel en functioneren vaak als insider-taal. Dat toont volgens haar hoe sterk taal meebeweegt met digitale trends en groepsvorming.