Hoogbejaarde vrouw wil haar dochter onterven: wat nu?

In dit artikel:

Specialist ouderengeneeskunde Alfred Teeuw werd door een notaris gevraagd de wilsbekwaamheid te beoordelen van een 89-jarige vrouw die haar testament wilde wijzigen. Zij wilde haar jongste dochter onterven, omdat ze ervan overtuigd was dat die dochter haar bedroog en op haar geld uit was. De notaris twijfelde of de vrouw haar besluit voldoende kon overzien.

Wilsbekwaamheid hangt af van de beslissing waarover iemand moet oordelen. Een verpleeghuisbewoner met dementie kan bijvoorbeeld nog prima kiezen tussen koffie en thee, maar mogelijk niet meer de gevolgen van een testament of belastingaangifte begrijpen. Ook hoge leeftijd of dementie betekent dus niet automatisch dat iemand wilsonbekwaam is.

Tijdens zijn bezoek merkte Teeuw dat de vrouw helder kon redeneren en precies begreep wat onterven inhield. Haar beschuldigingen aan het adres van haar dochter waren echter gebaseerd op vage vermoedens en zonder enig bewijs. Ze leken op paranoïde gedachten. Toch was zij zich ervan bewust dat haar verhaal vreemd kon overkomen en kon ze de gevolgen van haar keuze overzien. Teeuw concludeerde daarom dat ze wilsbekwaam was om haar testament aan te passen, ook al konden haar ongegronde verdenkingen mede de aanleiding vormen. Dat betekende dat haar jongste dochter juridisch inderdaad kon worden onterfd, met alleen recht op haar wettelijke kindsdeel.