Frustratie bij baasjes door aanlijnplicht en hondenverbod: 'Waarom moeten wíj opdraaien voor natuurherstel?'

In dit artikel:

In toenemende mate verdwijnen losloopgebieden in Nederlandse natuurgebieden door aangescherpte stikstofmaatregelen, wat veel frustratie oplevert bij hondenbezitters. Zij voelen zich de dupe van beleid gericht op natuurherstel en vragen zich af: "Waarom moeten wíj opdraaien voor natuurherstel?" Deze ontwikkelingen spelen de laatste tijd in diverse beschermde gebieden, waar toegang en vrijloop voor honden wordt beperkt om depositie van stikstof en de daarmee samenhangende schade aan kwetsbare ecosystemen terug te dringen.

Het conflict toont een breder spanningsveld tussen recreatie en natuurbeleid: beleidsmakers en natuurbeheerders willen kwetsbare soorten en habitats herstellen en voldoen aan landelijke en Europese verplichtingen, terwijl huisdiereigenaren ruimte zoeken voor beweging en sociale ontmoeting. Voor hondenbezitters betekent het verdwijnen van losloopterreinen dat wandelroutes verkort worden, sociale contacten en het gedrag van dieren veranderen, en alternatieven vaak beperkt of verder weg liggen.

Voor een constructieve oplossing zijn duidelijke communicatie, betere kaartvorming van toegestane gebieden en het creëren van gerichte, veilige losloopzones of compenserende voorzieningen nodig. Ook kan inzet op voorlichting over aanlijnregels en het voorkomen van verstoring helpen de belangen van natuur en hondenbezitters te verzoenen.