Honden geweigerd in natuurgebied vanwege poep, 'ik vind het ver gaan'
In dit artikel:
In het Ulvenhoutse Bos (Breda, Noord-Brabant) mogen honden binnenkort niet meer loslopen: gemeente en provincie hebben na jaren van overleg besloten het populaire uitlaatgebied af te sluiten om kwetsbare, stikstofgevoelige plantensoorten te beschermen. Het gebied ligt bovendien onder druk door stikstofdepositie van omliggende veeteeltbedrijven, de nabijheid van snelwegen A27 en A58 en de hoeveelheid uitwerpselen van lokale honden.
Staatsbosbeheer voert het verbod uit. Boswachter Wannes Rovers wijst op de concrete belasting van de arme bodem: dagelijks zou er in het bos ongeveer twee kruiwagens aan uitwerpselen en vier kruiwagens urine terechtkomen, wat lokaal leidt tot verrijking van de bodem en verdringing van zeldzame flora. Het hondenverbod is een van in totaal 28 maatregelen die ook landbouw en andere gebruikers treffen. De beslissing stoelt grotendeels op een literatuurstudie naar de effecten van hondenpoep; uitgebreid veldonderzoek ontbreekt nog, aldus ecoloog Wieger Wamelink, die benadrukt dat veel kleine hoopjes zich kunnen ophopen en lokaal schadelijk worden.
Tegenstand is zichtbaar: in 2023 startten omwonenden een petitie die meer dan 1.500 handtekeningen verzamelde. Voor veel bewoners heeft het bos een belangrijke sociale functie — honden en hun eigenaren ontmoeten elkaar dagelijks, wat vooral voor ouderen van waarde is. Critici noemen het verbod oneerlijk omdat veel meer stikstof van veehouderij en verkeer komt en omdat eigenaren dan elders met de auto naartoe zullen rijden. Anderen tonen begrip en vinden dat hondenbezitters meer verantwoordelijkheid moeten nemen, bijvoorbeeld door drollen op te ruimen of aangewezen uitlaatplaatsen in de bebouwde kom te gebruiken.
Het Ulvenhoutse Bos is geen uitzondering: sinds 2024 gelden vergelijkbare beperkingen in andere Nederlandse natuurgebieden (bijvoorbeeld Bilwijk bij Haastrecht), en in sommige gebieden worden honden verplicht aangelijnd. Ecologen benadrukken dat een verbod geen wondermiddel is; de grootste stikstofbronnen blijven landbouw en industrie, maar lokale maatregelen worden gezien als nodig om gevoelige planten en ecosystemen op korte termijn te beschermen.