„Hoezo chaos?", fluisterde een kinderstem tijdens het gebed

In dit artikel:

Tijdens een hemelvaartsdienst raakt de columnist gefascineerd door een jong kind dat steeds fluisterend vraagt: „Hoezo chaos?” Die vraag vormt de rode draad van het stuk. De spreker gebruikt het moment in de kerk — de bede dat God orde brengt in de wereld — als vertrekpunt om de hedendaagse onrust te bespreken: geopolitieke crises, klimaatproblematiek, migratie, toeslagenschandalen en onthullingen rond machtsmisbruik die gezinnen en publieke opinie stevig belasten. Een recent rapport over de staat van gezinnen (2026) illustreert volgens hem hoe veel stress thuis samenkomt met die brede maatschappelijke onrust.

In plaats van te verzanden in paniek of zich terug te trekken in vluchtige afleiding, pleit de auteur voor een andere houding: een kinderlijke geloofshouding gekoppeld aan geestelijke volwassenheid. Daarbij verwijst hij naar bijbelse en theologische invalshoeken (onder meer Hebreeën 10 en J.H. Bavincks lezing van de hemelvaart) die benadrukken dat de hemelvaart van Christus het centrale werk voltooid heeft en dat de rest van de geschiedenis een naspel is — geen onoverkomelijke chaos. Ook ds. J. Overduin wordt aangehaald als voorvechter van een geloofsattitude die zowel stabiel als flexibel is.

Concreet betekent dat volgens de columnist niet apathie, maar evenwichtig en betrokken reageren op actuele problemen: het klimaatprobleem eerlijk onder ogen zien zonder destructieve acties, asielbeleid menselijk en doordacht benaderen, en maatschappelijke veranderingen zoals pensioenaanpassingen niet dramatiseren. Kerk en opvoeding moeten kinderen begeleiden naar volwassenheid, en geloof „als een kind” kan daarbij helpen als het samengaat met volwassen inzicht.

Het slot is persoonlijk: de schrijver herkent in de vragende blik van het kind iets van de verhoogde Meester en bidt om hulp bij zijn eigen twijfel. Peter van Olst (journalist, voormalig evangelist, nu werkzaam bij Driestar Hogeschool) gebruikt de ontmoeting in de kerk om te pleiten voor een kalme, betrokken en geloofsgerichte manier om de turbulentie van onze tijd het hoofd te bieden.