Hoera, Nederland boycot eindelijk producten van illegale Israëlische nederzettingen. Maar wacht even...

In dit artikel:

De auteur juicht het Nederlandse besluit toe om vanaf 22 september producten uit illegale Israëlische nederzettingen te weren, maar noemt het vooral een beperkt en symbolisch succes. Het verbod geldt voor import, doorvoer en tussenhandel en is na jarenlang lobbywerk tot stand gekomen, mede doordat een Europees verbod uitbleef en Nederland achter landen als België, Spanje en Ierland aansloot. Tegelijkertijd benadrukt de tekst dat dit slechts een klein deel van de handel met Israël raakt: nederzettingsproducten vormen maar een fractie van de totale import van 2,4 miljard euro uit Israël.

Volgens de auteur is het veelzeggend dat het besluit wordt gevierd binnen een kabinet met de VVD, terwijl juist onder datzelfde kabinet de militaire samenwerking en wapenhandel met Israël sterk zijn gegroeid. Sinds 2022 nam de Nederlandse militaire export naar Israël fors toe, steeg de import van militaire goederen uit Israël explosief en werden ook de defensie-inkopen bij Israëlische leveranciers veel groter. De auteur wijst erop dat minister Dilan Yeşilgöz verantwoordelijk is voor dat defensiedossier en ziet een bewuste scheiding tussen mensenrechtenbeleid aan de ene kant en defensiebelangen aan de andere.

Het gevolg is volgens de auteur dat het verbod op nederzettingsproducten weinig praktische impact zal hebben, mede omdat zulke goederen lastig van gewone Israëlische producten te onderscheiden zijn en de handhaving daardoor moeilijk wordt. Intussen zou de Nederlandse defensierelatie met Israël blijven groeien, zelfs nu er volgens internationale rechters en mensenrechtenorganisaties sprake is van oorlogsmisdaden in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever. Het besluit van 22 september wordt daarom omschreven als een klein moreel succes, maar niet als een echte breuk met Israël.