Hoe wij de frisse droge worst-bloes zingt alhier

In dit artikel:

Lamert Kieft rapporteert uit een dorp in Zuidwest-Drenthe, waar zelf geen slager gevestigd is maar in het nabijgelegen Kluitenberg wel: slager Jan Bakker. Daar prijst Ibrahiem, een Afrikaanse vluchteling die in het dorp woont, de ouderwetse, behoorlijk vette droge worst van Bakker. Volgens hem is die smaakvoller dan de magerdere varianten die tegenwoordig in de mode zijn en het velletje laat zich bovendien makkelijk verwijderen — een belangrijk pluspunt bij het eten ervan.

Thuis biedt Ibrahiem zijn vrouw Somalia een stuk aan, maar zij houdt haar gewicht in de gaten en dankt beleefd. Ibrahiem maakt er een grap van over hoeveel hij zou eten, waarop zijn vrouw kritisch reageert. De gesprekken zijn doorspekt met Drentse tongval en humoristische beeldspraak, en tonen een huiselijke, alledaagse sfeer rond eten en gezinsleven.

Opmerkelijk is dat Ibrahiem bovendien directeur is van de lokale Boerenleenbank — een kleine, plattelandsbank — en hij vertelt dat droge worst zelfs in het bankwezen een rol speelt. Nieuwe en nerveuze klanten worden bij binnenkomst gesust met een drankje en een plak worst om het ijs te breken; bij een succesvolle transactie zou er zelfs wel eens een flinke partij worsten als extraatje tegenover kunnen staan. Volgens Ibrahiem levert die aanpak een win‑winsituatie op: de bank houdt klanten tevreden, de slager heeft betere omzetten en de dorpelingen zijn blij.

Somalia maakt zich ook zorgen: zij noemt de varkens die het vet moeten leveren en plaatst een nuchtere kanttekening bij Ibrahiems voorkeuren en bij zijn neiging namen door elkaar te halen (zij corrigeert hem van “bakker Slager” naar het juiste “slager Bakker”). Terwijl zij de aardappels afgiet, benadrukt ze dat thuis de maaltijd gewoon bestaat uit bonen en een stukje kip en dat er toch iemand met gezond verstand in dit "gekkenhuis" moet blijven.

Kortom: een klein dorpsportret waarin eten, lokale handel en sociale omgang samenkomen — met droge worst als verbindend symbool tussen traditie, economie en dagelijkse gezelligheid.