Hoe weet je of een dier is uitgestorven?

In dit artikel:

De afgelopen decennia verdwenen meerdere diersoorten definitief van de kaart, onder wie de rode pad, de Bramble Cay-mozaïekstaart-rat en de Marianenbrilvogel — allemaal in grofweg de afgelopen twintig jaar. Dat roept de fundamentele vraag op: op welke basis verklaren wetenschappers een soort voor uitgestorven?

Wetenschappers baseren zo’n conclusie op gecombineerd bewijs: langdurige en doelgerichte zoekacties in zowel bekende als geschikte leefgebieden, het ontbreken van waarnemingen over langere tijd, en inzicht in oorzaken zoals verlies van habitat, invasieve soorten of klimaatverandering. Organisaties als de IUCN gebruiken richtlijnen en vaak statistische modellen die rekening houden met detectiekansen (de mogelijkheid dat een soort aanwezig is maar niet wordt gezien). Nieuwe technieken — eDNA, camera’s, akoestische monitoring en burgerwetenschap — vergroten de kans op detectie, maar herontdekkingen blijven zeldzaam. Volledige zekerheid is moeilijk; een officiële uitroeiing wordt meestal pas toegekend wanneer de bewijslast overtuigend genoeg is om quasi-alle redelijke twijfel weg te nemen.