Hoe verontreinigd waren de coronavaccins?
In dit artikel:
De Australische Therapeutic Goods Administration (TGA) publiceerde in 2023 laboratoriumrapporten over mRNA-coronavaccins, maar vrijwel alle relevante delen werden zwartgemaakt. De censuur werd zichtbaar nadat senator Malcolm Roberts om de documenten vroeg vanwege meldingen van DNA‑verontreiniging in vaccins van Moderna en Pfizer. Een volledig gecensureerde versie leidde tot verontwaardiging en verspreiding op sociale media door onder anderen de arts Paul Oosterhuis en het coronakritische The Highwire. In december 2023 volgde opnieuw een set analyses, opnieuw met veel weggeblokte informatie; sommige pagina’s gaven alleen aan dat er verontreiniging was vastgesteld, maar niet van welke aard.
De TGA beroept zich routinematig op bedrijfsgeheimen (s47) en stelt dat analysecijfers ‘eigendom’ zijn van de fabrikanten. Dat past in een bredere context waarin toezichthouders veel financiering van de industrie ontvangen: de TGA zou circa 93% van haar inkomsten uit de farmasector halen, en het Nederlandse College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) kreeg in 2023 ongeveer 85% van zijn budget van de industrie — hetzelfde CBG is een belangrijke sponsor van het Nederlandse bijwerkingenbureau Lareb.
Onafhankelijke onderzoekers, zoals de Canadese moleculair bioloog David Speicher, analyseren zelf vaccins en claimen aanzienlijk hogere concentraties DNA‑contaminanten dan toegestaan. In publicaties (een moeilijk doorgedrongen studie in het tijdschrift Autoimmunity) worden overconcentraties gemeld — gemiddeld tientallen keren hoger, in een extreem geval tot 627 keer de limiet — en groot batch‑verschil (tot factor 17). Zulke bevindingen, zo wordt gesteld, zouden de toelating van die batches onhoudbaar maken en zouden mogelijk verklaren waarom bijwerkingen varieerden per batch.
Er lopen ook signalen over toenames in sommige kankersoorten: Japans onderzoek rapporteerde in 2022 stijgingen in sterfte door eierstok-, leukemie‑ en prostaatkanker (ongeveer 10%, 8% en 6% respectievelijk) vergeleken met pre‑vaccinatiejaren. Recente case‑series en artikelen (onder meer een Grieks overzicht in Oncotarget en een moeilijk publiceerbare studie van Panagis Polykretis) verzamelen gevallen van leukemie na vaccinatie en onderzoeken DNA‑contaminatie als mogelijke oorzaak. De auteurs melden herhaalde afwijzingen en druk vanuit de wetenschappelijke wereld; sommige tijdschriften en redacties staan onder kritiek en zouden bevreesd zijn voor tegenreacties van de industrie.
Kort samengevat: gecensureerde regulatorrapporten, sterke industrie‑financiering van controleinstanties en moeilijkheden voor onafhankelijke wetenschappers hebben geleid tot aanhoudende controverse over DNA‑verontreiniging in mRNA‑vaccins en mogelijke gezondheidsrisico’s. Regulators houden vol dat er geen probleem is, terwijl onafhankelijke analyses en enkele epidemiologische signalen oproepen tot meer transparantie en onderzoek.