Hoe vergaat het de coronaklas uit 2021? Rick heeft 'al dat gedoe' verdrongen, Emin viel vijftig kilo af, Koen fietst naar Japan en Julia kijkt 'niet zwaarmoedig' terug
In dit artikel:
Vijf jaar nadat een vmbo-4‑klas van het Guido, een kleine school in de Arnhemse wijk De Geitenkamp, in 2021 eindexamen deed onder strikte coronamaatregelen, blikt NRC terug met oud‑leerlingen om te zien hoe die bijzondere periode hun leven heeft beïnvloed. Destijds gingen eindexamenklassen grotendeels wel naar school, maar met afstand, mondkapjes in de gangen en koude lokalen omdat ramen openbleven. Toen een besmetting in de klas zich snel uitbreidde, moesten ze alsnog thuiswerken. Desondanks slaagde de hele groep en vervolgden de meesten hun opleiding op havo, mbo of vakopleidingen.
Vijf jaar later tonen de levenspaden grote verschillen maar ook veerkracht. Koen Groenewoud (22) maakte van een teleurstelling — het mislopen van een plek op de politieacademie — een ingrijpende ommekeer: hij vertrok op een solofietsreis van Arnhem naar Japan, leeft sober en ziet de tocht als missie en persoonlijke uitdaging. Emin Güler (20) verloor vijftig kilo, zette zijn gezondheid op de eerste plaats met intensief sporten en werk, rondde een deeltijdstudie af en werkt nu om te sparen voor toekomstig hbo‑onderzoek in de fysiotherapie. Hij draagt echter de nasleep van een gewelddadige beroving met zich mee: de ervaring leidde tot slapeloosheid en middelengebruik, maar met therapie en EMDR hervond hij stabiliteit. Rick Dijkhuizen (21) raakte na het examen verstrikt in drank en een roerige thuissituatie, maar herstelde via begeleid wonen en therapie; hij werkt inmiddels in de horeca en heeft stappen gezet richting zelfstandigheid. Julia Eversdijk (20) maakte een mentale inzinking tijdens de havo, schakelde naar mbo, vond vriendschappen en later weer ambitie op het hbo in social work; ze kreeg psychologische hulp en heeft haar geloof als steunbron gebruikt om met dwanggedachten om te leren gaan.
De individuele verhalen illustreren bredere thema’s uit het debat over de onderwijs- en welzijnsschade door corona. In de Tweede Kamer zullen de verhoren van de parlementaire enquêtecommissie onder meer aandacht besteden aan de gevolgen van schoolsluitingen: leerachterstanden en groeiende ongelijkheid bleven zichtbaar, ondanks 8,5 miljard euro extra budget om tekorten weg te werken. De jaarlijkse "Staat van het Onderwijs" laat zien dat het primair onderwijs deels is hersteld, maar dat in de onderbouw van het voortgezet onderwijs met name leesvaardigheid, woordenschat en rekenvaardigheid nog achterblijven — vooral onder vmboleerlingen. Ook mentaal herstel is beperkt; onderzoeker Gonneke Stevens signaleert dat het welzijn van jongeren in meerdere jaren na 2021 niet terugkeerde naar het oude niveau. Ze wijst erop dat de adolescentie een kwetsbare ontwikkelingsfase is waarin sociale relaties en dagelijkse ervaringen cruciaal zijn en dat langdurige beperkingen in die interacties blijvende effecten kunnen hebben.
Toch klinken in de interviews ook optimistische noten: veel oud‑leerlingen hebben stappen gezet, zoeken hulp waar nodig en koersen op nieuwe doelen. Hun herinnering aan het eindexamenjaar varieert van wazig tot melancholisch — het gemis van contact en vrijheid blijft, maar voor sommigen waren die jaren ook een periode van relatieve zorgeloosheid. De verhalen benadrukken zowel de harde impact van de pandemie op leer- en leeflijnen als het vermogen van jongeren om na te zoeken en te herstellen, mits ze steun en kansen krijgen.