Hoe realistisch is mijn gevoel van veiligheid eigenlijk?

In dit artikel:

Peter van Olst blikt terug op 11 september 2001, toen hij als politiek journalist in de perstoren bij het Binnenhof live zag hoe gekaapte vliegtuigen de Twin Towers en het Pentagon raakten. De aanslagen doorbraken zijn vanzelfsprekende gevoel van veiligheid. Even vroeg hij zich af of ook Den Haag doelwit kon zijn, maar die angst werd al snel verdrongen door rationele geruststellingen.

Volgens Van Olst reageren mensen vaker zo op dreiging. Na aardbevingen in Ecuador en natuurrampen elders zoekt hij, net als anderen, verklaringen waarom een volgende ramp hen niet zal treffen. Ook Nederland kent voorbeelden van misplaatste geruststelling: premier Colijn zei in 1936 dat Nederlanders rustig konden slapen na de Duitse bezetting van het Rijnland. In mei 1940 viel Duitsland Nederland toch binnen, ondanks eerdere beloften van neutraliteit.

Van Olst stelt dat de wereld inmiddels opnieuw grote risico’s kent. Russische drones verschijnen boven vliegvelden, Iran beschikt over raketten die Zuid-Europa kunnen bereiken en terrorisme en cyberaanvallen nemen toe. Daar komen economische instabiliteit, zeespiegelstijging en klimaatrisico’s bij. Ook zijn eigen woonplaats Waddinxveen, laaggelegen en dicht bij de Rotterdamse havens en het Internationaal Gerechtshof, is volgens hem minder onaantastbaar dan het dagelijkse gevoel suggereert.

Als burger steunt Van Olst daarom Mark Ruttes pleidooi voor extra geld voor defensie. Als christen zoekt hij veiligheid daarnaast in het geloof. In navolging van theoloog Oepke Noordmans schrijft hij dat vrede mogelijk blijft wanneer de wereld zich op oorlog lijkt voor te bereiden, omdat uiteindelijke bestemming en redding niet van menselijke veiligheid afhangen.