Hoe maken we Werelderfgoed toegankelijk voor iedereen? 'Een boottocht in plaats van wadlopen kan ook'

In dit artikel:

In het noorden van Nederland liggen meerdere UNESCO-werelderfgoederen — van de Koloniën van Weldadigheid en het Woudagemaal tot Eise Eisinga’s Planetarium en de Waddenzee — maar die zijn lang niet altijd goed bereikbaar voor mensen met een beperking. Over die kloof tussen erfgoed en toegankelijkheid gaat vrijdag een congres in Veenhuizen, georganiseerd door de Stichting Werelderfgoed en voorgezeten door Lucille Werner. Studenten van Stenden hogeschool presenteren daar een plan om de locaties inclusiever te maken.

Het probleem is vaak praktisch: historische gebouwen zoals het Eise Eisinga-museum en het Gevangenismuseum zijn oorspronkelijk gebouwd zonder voorzieningen voor rolstoelgebruikers of slechtzienden, en kunnen niet volledig aangepast worden. Mogelijke oplossingen die ter discussie staan zijn digitale rondleidingen voor slechtzienden en slechthorenden, verhuur van scootmobiels en het plaatsen van liften, plus toegankelijke informatie voor mensen met beperkte taalvaardigheid. De Waddenzee is extra complex door natuurbeperkingen; daar wordt vooral gekeken naar minder ingrijpende opties zoals speciale boottochten.

Aansluitend is er zaterdag een publieksdag in het Gevangenismuseum met gratis toegang, workshops en een optreden van Victor Mids (Mindf*ck, 11.30–12.15).